This master thesis comprizes of a comparative study between two neighborhoods in two different cities: Nezu-Tokyo and Ortakoy-Istanbul. Although two cities that have been chosen seem incomparable in many respects, the study scale ?neighborhoods- provide a deeper apprehension to understand the differences or similarities that the two cultures and their architecture share. In the master thesis, the main factors that form, constitute, and limit the neighborhoods, with the help of the photographical medium, will be analyzed.Japanese and Turkish Culture, despite the fact that they belong to different geographies, share a certain closeness and intimacy. In the two cultures, it is possible to observe that, there exists (at least within certain cultural areas) an attempt to protect internal harmonies against the effects of globalizarion. After experiencing the similar characteristics of urban space in these two neighborhoods, this study has focused on the creation of space, within the help of atmoshere and boundary concepts, within a theoretical frame drawn by an aesthetical approach.Although the cities that were chosen are very large in scale, the neighborhoods which were chosen still carry a local character, where citizens spend most of their time and closely affect their surroundings. It could also be claimed that, positioned between architectural and urban scale, neighborhoods constitute the different faces of a city. In a neighborhood that posseses both traditional characters and effects of urbanization at the same time, we can observe the social habits and individual diversities, rules of a city planning and flux of different ingredients that form the metropolitan and daily life, and neighbor relations.In this regard, my intention, with the close-scope study of two neighborhoods, is to make a research to indicate the very distinct ways to create space and the ways in which everyday life is conveyed, within the context of two different cultures.Key words:Neighborhoods, daily life aesthetics, atmosphere, space, boundary, Ortakoy, Nezu.

Bu tez, Tokyo ve İstanbul bağlamında, yapılı çevrenin yaratımını, değiştirilmesini ve algılanmasını inceleyerek karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Bu karşılaştırma, kent mekanlarının sahip olduğu belirleyici atmosferi oluşturan elemanların -sokaklar, binalar ve kentsel çevreyi oluşturan diğer nesneler- formu, dizilimi, birbirleriyle olan ilişkileri, yaratımları ve deneyimlenmeleri üzerinden yapılmıştır. Bu bağlamda, karşılaştırmanın yapılacağı alanlar seçilirken, kültürel ve tarihi birliği olan, insanların mekanla ve birbirleriyle olan ilişkilerinin yoğun olarak sürdüğü alanların ele alınması önemli bir ölçüt teşkil etmiştir.Her ne kadar birbilerine uzak coğrafyalarda yer alsalar da Japon ve Türk kültürleri arasında yakınlık var olmuştur. Her iki kültür globalleşmenin etkilerine rağmen kendi içsel ahenklerini sürdürmektedirler. Bu durum her iki mahallede kensel mekanın oluşumu gözlemlendiğinde farkedilmektedir. Bu sebeple seçilen ve sınır olarak belirlenen mahalle ölçeği ve iki şehirde seçilen mahalleler (Nezu ve Ortaköy) bu çalışmanın amaçları için uygun bulunmaktadır. Bu mahallelerde mekanın oluşumu, atmosfer ve sınır kavramlarının getirdiği zengin açılımlarla incelenmiştir. Bir diğer önemli nokta ise, estetik bakış açısının mekan yaratım ve deneyimlenmesinde diğer bakış açılarına göre daha yakın bir tefsir sağlayabileceğinin düşünülmesidir. Çalışmada öncelikle iki mahallenin tarihsel ve kültürel alt yapısı araştırılmış, mahallenin tarihsel ve kültütrel alt yapısı araştırılmış, mahallede yaşayan toplulukların günlük hayatlarından izler sürülmüştür. İkincil olarak ise, günlük yaşamın ve tarisel-kültürel özelliklerin fiziksel çevrede nasıl çözüldüğü ve şekillendiği soruları sorulmuştur. Üçüncü bölümde, mahallelere farklı atmosferi kazandıran elemanların analizi yapılmış, benzer mekanların şekillenmesindeki küçük farklılıkların doğurduğu farklı deneyimler ve yaratım süreçlerinin ipuçları belirmiştir. Her iki mahallenin de paylaştığı kaotik ve düzensiz görünüm, çalışmayı görünene formların arkasında kalan yaratım süreçlerini anlayabilmek için daha özel bir ölçeğe taşımış, böylelikle ?yerleşim? in farklı kavramlar ve bakış açılarıyla ortaya çıkması hedeflenmiştir. Mekanın oluşumuna ve sınırlarının çizimine yoğunlaşmak, bireylerin mekanla kurdukları çok yönlü ilişkileri de işaret etmiştir. ?Kimlik?, ?benlik?, ?öteki?, ?zaman? ya da ?doğa?ya farklı bakış açılarıyla değerlendirerek kurulan mekanlar, mahallelerde değişime açık, canlı, zengin ve çok katmanlı mekanları oluşturmaktadır. Bu çeşitlilik, -yapılı çevreyi yaratan benzer elemanların sonsuz yaratım sürecinde farklı farkl ele alınması -yaratıma eklenen, yine sonsuz olasılıklar veren algılama sürecinin de doğmasına yol açmıştır.Anahtar Sözcükler:Mahalleler, gündelik yaşam estetiği, atmosfer, mekan, sınır, Ortaköy, Nezu.