In pediatric dentistry, traumatic dental injuries are among the most commonly encountered problems. During growth and development, for the continued development of children's motor functions, they are exposed to more dental trauma than adults. Traumatic dental injuries, after tooth decay, is the second problem that affects children the most. Occurring after dental trauma pain, loss of function and aesthetics affect people's health in a negative way. Dental trauma in different ratios continue to exist as an international repeated problem. It is stated that the incidence of dental trauma was between 1 and 44 in 1000 patients (Lam 2016). In parallel with incidence, the prevalence is increasing with age. Common pooled data from 102 studies worldwide reveals that the average prevalence of 15.2% (Petti et al. 2018). The aim of this thesis was to examine dental records of patients selected in the 6-15 age range admitted to Selcuk University Pediatric Dentistry Department Clinic due to traumatic dental injuries and then was to perform a retrospective analysis. In our study only used data obtained from permanent teeth. The data on the forms of dental trauma present in our clinic were categorized and evaluated. According to obtained results, dental trauma prevalance was %3,2. Despite the most common type of dental trauma was uncomplicated crown fracture (56.1%) composite resin restoration and reattachment of fragment rates were limited %44,58. It is thought that, patients do not come to our clinic unless complaints such as pain and swelling occurs. The inadequacy of parents' awareness and knowledge on this issue makes the treatment more complicated and reduces the chance of success.Keywords: Dental trauma; Prevalance; Epidemiology.

Çocuk diş hekimliğinde, travmatik dental yaralanmalar sıklıkla karşılaşılan problemler arasındadır. Büyüme ve gelişim süresince, çocukların motor fonksiyonları gelişmeyi sürdürdüğü için, yetişkinlere oranla daha fazla dental travmaya maruz kalmaktadırlar. Travmatik dental yaralanmalar, diş çürüğünden sonra, çocukları en çok etkileyen ikinci sorundur. Dental travmaların ardından meydana gelen ağrı, estetik ve fonksiyon kaybı kişinin sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Dental travma farklı oranlarda tekrarlanmakla beraber uluslar arası bir sorun olarak varlığını sürdürmektedir. Dental travma insidansının 1000 adet hastada 1-44 aralığında olduğu belirtilmiştir (Lam 2016). Buna bağlı olarak prevalans da yaşla birlikte artmaktadır. Ortak havuzda toplanan 102 çalışmanın verileri dünya çapındaki ortalama prevalansın %15,2 olduğunu bildirmektedir (Petti ve ark 2018). Bu tez çalışmasının amacı, Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı'na travmatik dental yaralanma sebebiyle başvuran 6-15 yaş aralığında hastaların dental kayıtlarının incelenmesi ve ardından retrospektif analizinin yapılmasıdır. Çalışmamızda sadece daimi diş verileri kullanılmıştır. Kliniğimizde mevcut olan dental travma formlarına ait veriler kategorize edilmiş ve değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, prevalans değeri %3,2 bulunmuştur. En sık meydana gelen travma tipi basit kron kırığı (%56,1) olmasına karşın kompozit resin restorasyon yapılma ve kırık parça yapıştırma oranı %44,58 ile sınırlı kalmıştır. Ağrı ve şişlik gibi şikayetlerin bulunmamasının başvuru süresini geciktirdiği düşünülmektedir. Ebeveynlerin bu konudaki farkındalıklarının ve bilgisinin yetersiz oluşu, tedaviyi daha karmaşık hale getirmekte ve başarı şansını düşürmektedir.Anahtar Sözcükler: Dental travma; Prevalans; Epidemiyoloji.