The integration movement that began in the area of economy has, today, come to the point of political unification, and parallel to that, more national policy areas began to be included in the supranational structure of the Union; however, EU does not have competences and thus binding common policies in the areas of general education and foreign language education that are two of the most important instruments in creating political unification, European Citizenship identity, and a dynamic, competitive, knowledge-driven economy. On the other hand, EU, reminiscent of the Tower of Babel with its 27 member-states, 23 official languages and approximately 40 indigenous languages, tries to create `unity in diversity? by promoting foreign language education, multilingualism, plurilingualism and by coordinating foreign language education policies of the member states.The history of EU-Turkey relations is almost as old as the history of the Union. However, EU did not have a meaningful effect on Turkey?s foreign language education policy for such reasons that EU did not have competences and binding common policies in the field of education, saw education as a taboo area for a long time, and that Turkey was not a full member and EU-Turkey relations were low profile for a long time and proceeded mostly along economy axis. As the Screening Process has shown, Turkey is already in harmony with EU in the areas of education and foreign language education as Turkish education system got Europeanized as much as possible in its own ontological order. Whether EU will have an effect on Turkey?s foreign language education policy in the future or not depends on the likelihood of Turkey?s full membership, likelihood of EU?s developing common policies in the field of foreign language education and what the content of these policies will be, since EU?s language policies, as of today, have dimensions related to minority, regional languages and education in the mother tongue that conflict with Turkey?s Constitutional unitary structure, and thus increase her threat perceptions.

Ekonomi alanında başlayan Avrupa'daki bütünleşme hareketi bugün, siyasi bütünleşme noktasına gelmiş ve bu gelişmeye paralel olarak daha fazla ulusal politika alanı Birliğin uluslar üstü yapısına dâhil edilmeye başlanmıştır; ancak siyasi bütünleşmenin, Avrupalılık kimliğinin ve hedeflenen dinamik, rekabetçi, bilgiye dayalı ekonomik yapının gerçekleştirilebilmesinin en önemli araçlarından olan genel eğitim ve yabancı dil eğitimi alanlarında Birliğin yetkisi, dolayısıyla üyeleri bağlayan ortak politikaları bulunmamaktadır. Öte yandan, 27 üye ülke, 23 resmi dil ve 40'a yakın yerel dille Babil kulesini andıran Birlik, yabancı dil eğitimini, çok dilliliği, çoğul dilliliği teşvik ederek ve üye ülkelerin yabancı dil eğitimi politikalarını koordine ederek, `çeşitlilikte birliği' sağlamaya çalışmaktadır.Türkiye-AB ilişkileri neredeyse Birliğin tarihi kadar eskidir. Öte yandan, gerek Birliğin eğitim alanında yetkisi ve üyeleri bağlayan ortak politikaları olmaması, eğitim alanını uzun süre bir tabu olarak görmesi, gerekse Türkiye'nin tam üye olmaması ve AB-Türkiye ilişkisinin uzunca bir süre düşük profilli ve çoğunlukla ekonomi ekseninde yürümüş olması gibi nedenlerle, Birliğin, Türkiye'nin yabancı dil eğitimi politikası üzerinde anlamlı bir etkisi olmamıştır. Tarama Süreci de göstermiştir ki, eğitim ve yabancı dil alanında Türkiye zaten Birlik ile uyumludur, zira zaman içinde Türk eğitim sistemi kendi ontolojik sıralaması içinde olabildiğince Avrupalılaşmıştır. Gelecekte AB'nin Türkiye'nin yabancı dil eğitimi politikası üzerinde etkisinin olup olmayacağı ise, Türkiye'nin AB'ye katılıp katılmayacağına, AB'nin yabancı dil eğitimi alanında ortak politikalar geliştirip geliştirmeyeceğine ve bu politikaların kapsamının ne olacağına bağlıdır; zira bugün için Birliğin dil politikaları, Türkiye'nin tekçi Anayasal yapısı ile çelişen ve tehdit algılamalarını artıracak, azınlık dilleri, bölgesel diller ve ana dilde eğitime ilişkin boyutları da olan politikalardır.