The aim of this thesis was to synthesize temperature-responsive, well-defined, end-group modified (co)polymers of oligoethyleneglycol methyl ether methacrylate (OEGMA300) and diethyleneglycol methyl ether methacrylate (MEO2MA) via reversible addition fragmentation chain transfer (RAFT) polymerization, and to investigate in detail the temperature-responsive behaviour of the resultant (co)polymers considering the possible use of these (co)polymers in temperature-controlled biosensing applications.A series of (co)polymerization kinetic experiments were performed at three different [Total monomer]/[RAFT agent] molar ratios and yielded copolymers of OEGMA300 and MEO2MA with controlled molecular weights and low polydispersities (<1.2), indicating RAFT-controlled (co)polymerization mechanism. The reactivity ratios of the comonomers, MEO2MA and OEGMA300, determined using Kelen-Tüd?s method were 0.96 and 0.98, respectively. This indicated that the copolymers were truly random and their composition could be controlled by the feed comonomer composition. A number of (co)polymers having varying molecular weights, compositions and end-group functionalities (i.e. thiocarbonylthio RAFT end-group, pyridyldisulfide (PDS) or phosphonate group) were synthesized to investigate the effects of these parameters on the Lower Critical Solution Temperature (LCST) of the (co)polymers. The end-group functionality, PDS or phosphonate, was chosen considering the possible use of these polymers on gold or alumina surfaces, respectively.The key factor affecting the LCST was found to be the hydrophilic/hydrophobic balance of the (co)polymers. Increasing the hydrophilic content (OEGMA content) of the (co)polymers increased the LCST values. The effect of end-group on the LCST was more profound for (co)polymers with low molecular weights. Replacement of the thiocarbonylthio end-group with a more hydrophilic group such as PDS or phosphonate resulted in a significant increase in the LCST of the copolymers having a degree of polymerization of less than 30. For the copolymers with higher degree of polymerization, the influence of the end-group chemistry on the LCST became negligible.

Bu tezin amacı; sıcaklık kontrollü biyosensör uygulamalarında potansiyel kullanımları gözönüne alınarak iyi tanımlanmış, uç-grup fonksiyonel, sıcaklığa duyarlı oligoetilenglikol metil eter metakrilat (OEGMA300) ve dietilenglikol metil eter metakrilat (MEO2MA) (ko)polimerlerinin tersinir katılma ayrışma zincir transfer (RAFT) polimerizasyonu ile sentezlenmesi, ve oluşan (ko)polimerlerin sıcaklığa-duyarlı davranışlarının ayrıntılı olarak incelenmesidir. Üç farklı [Toplam monomer]/[RAFT ajanı] mol oranında gerçekleştirilen bir seri kopolimerizasyon kinetiği deneyleri, RAFT-kontrollü (ko)polimerizasyon mekanizmasına işaret eden kontrollü molekül ağırlığı ve dar molekül ağırlığı dağılımına (<1,2) sahip OEGMA300 ve MEO2MA kopolimerlerinin senteziyle sonuçlandı. Komonomerlerin, MEO2MA and OEGMA300, reaktivite oranları, Kelen-Tüd?s methodu kullanılarak sırasıyla 0,96 (MEO2MA) ve 0,98 (OEGMA300) olarak bulundu. Bu sonuç, sentezlenen kopolimerlerin ?gerçek rastgele? kopolimerler olduğunu ve kopolimer kompozisyonunun besleme komonomer kompozisyonunu değiştirerek kontrol edilebileceğini gösterdi.Farklı molekül ağırlıklarında, kompozisyonlarda ve farklı uç-grup fonksiyonelliği (tiyokarboniltiyo RAFT grubu, piridildisülfat veya fosfonat) olan kopolimerler, bu parametrelerin kopolimerlerin Düşük Kritik Çözelti Sıcaklığı (LCST) üzerinde etkilerini incelemek için sentezlendi. Piridil disülfat ve fosfonat uç-grup fonksiyonellikleri bu polimerlerin sırasıyla altın ve aluminyum yüzeylerde uygulamaları göz önünde bulundurularak seçildi.LCSTyi etkileyen en önemli parametrenin kopolimerlerin hidrofilik/hidrofobik balansı olduğu bulundu. Polimerin hidrofilik içeriğinin (OEGMA) artması LCST değerlerini de arttırdı. Fonksiyonel uç-grubun LCST üzerindeki etkisinin düşük molekül ağırlıklı polimerlerde daha belirgin olduğu bulundu. Tiyokarboniltiyo uç grubun piridildisülfat veya fosfonat gibi daha hidrofilik bir grupla değiştirilmesi polimerizasyon derecesi otuzdan az olan polimerler için LCST de belirgin bir artış ile sonuçlandı. Daha yüksek polimerizasyon derecelerine sahip polimerlerde ise, uç-grup kimyasının LCST üzerindeki etkisinin yok gözardı edilebilecek kadar az olduğu bulundu.