Ether a go-gol (Eag1) are the voltage-sensitive potassium channels that are frequently seen in the cancer tissues. An antidepressant, imipramine, blocks the Eag1 channel. In this study, imipramine was investigated to use for treatment in prostate cancer.In the study DU-145 prostate cancer cell line was used. In order to determine the cytotoxic effect of imipramine the MTT (3 (4,5-dimethylthiazol-2-yl) -2,5-diphenyl tetrazolium bromide) analysis, to determine the Eag1 channel gene expression effects the real-time PCR and to determine the effect on the Eag1 channel current the patch clamp method was used, respectively. Control and dose groups (10, 50, and 75-µM) were used in four groups in MTT and gene expression studies. In patch clamp experiments for these three dose groups the 0th minute records were evaluated as the control records and from the data obtained in the 0, 2, 4, 6, 8 and 10th minutes the maximum current values have been measured.In the cytotoxicity experiments there has been a reduction compared to the control groups for all dose groups. However, this reduction was not statistically significant (p>0,05). Similarly, Eag1 channel gene expression decreased in all dose groups, but this decrease was not statistically significant (p>0,05). The maximum current values have significantly decreased at the 75 and 50 μM dose groups at the 2, 4, 6, 8 and 10th minutes measurements, compared to the 0th minute measurements, while for the 10 µM dose group this reduction was observed at the 4, 6, 8 and 10th minutes (p<0,05).For the applied dose values, although the imipramine was not statistically meaningful, it leads reduction in cell proliferation and gene expression, then as a result of this it was observed that significant amount of the Eag1 channel current was inhibited. While these findings suggesting that they could be used in the treatment of prostate cancer of imipramine, new studies are needed in this area through the use of different cell lines and different doses.

Ether a go-go1 (Eag1), kanserli dokuda yoğun görülen voltaja duyarlı K+ kanallarıdır. Yapılan çalışmalar antidepresan olan imipraminin Eag1 kanalını bloke ettiğini göstermektedir. Bu çalışmada imipramine'in prostat kanserinde tedavi amacıyla kullanılabilirliği araştırılmıştır.Çalışmada DU-145 prostat kanseri hücre hattı kullanılmıştır. İmipramine'in sitotoksik etkisini belirlemek için MTT (3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-difenil tetrazolyum bromür) analizi, Eag1 kanalı gen ekspresyon üzerine etkisini belirlemek için eş zamanlı PCR ve Eag1 kanal akımı üzerine etkisini belirlemek amacıyla yama kenetleme tekniği kullanılmıştır. MTT ve gen ekspresyonu çalışmalarında, kontrol ve doz grupları (10, 50 ve 75 µM) olmak üzere dört grup kullanılmıştır. Yama kenetleme deneylerinde bu üç doz grubu için 0. dk. kayıtları kontrol olarak değerlendirilmiş ve 0., 2., 4., 6., 8. ve 10. dk.'larda elde edilen verilerden maksimum akım değerleri ölçülmüştür. Sitotoksisite deneylerinde tüm doz gruplarında kontrole göre azalma olmuştur. Ancak bu azalma istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır (p>0,05). Benzer şekilde Eag1 kanal gen ekspresyonu da tüm doz gruplarında azalmış fakat bu azalma da istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır (p>0,05). Maksimum akım değerleri 0. dk. ölçümlerine göre 75 ve 50 µM doz gruplarında 2., 4., 6., 8. ve 10. dk.'larda anlamlı olarak azalırken, 10 µM doz grubunda ise bu azalma 4., 6., 8. ve 10. dk.'larda gözlenmiştir (p<0,05). Uygulama yapılan doz değerlerinde imipramine'in istatistiksel olarak anlamlı olmasa da hücre proliferasyonunda ve Eag1 kanal gen ekspresyonunda azalmaya yol açtığı, bunun sonucunda da Eag1 kanal akımını önemli miktarda inhibe ettiği gözlenmiştir. Bu bulgular imipramine'in prostat kanserinin tedavisinde kullanılabileceğini düşündürmekle birlikte, bu alanda farklı hücre hatlarının ve farklı dozların kullanılmasıyla yapılacak yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.