In this study, verbals in the corpus gotten from one fourth of Nâmık Kemâl's 6 theatre plays were analysed by structural functional syntax method. The study includes the sentences in the third page of every four pagewhich are chosen at random by drawing method.The aim of the study is to find out the language and patter of the Tanzimat Reform Era theatre by means of identifying the functions of verbal suffixes in sententials; the functions, the structures, and the time valuses of the subclauses; and the relations of subclauses with the main clausein Nâmık Kemâl's theatrical productions.The study consists of five main chapters after the introduction part. In the introduction part, information about Nâmık Kemâl's life, works, language, pattern, theatre plays were given and the rules in the study was indicated. In the first chapter, subclauses (subordinated clauses) formed by verbal suffixes were examined; in the second chapter, the functions of subclauses which are formed by verbals in the main clause were examined; in the third and fourth chapter verbal suffixes used in different functions and in the fifth chapter, the functions of verbals which do not form subclauses were examined.Findings are specified in the Conclusion part.References were shown in the `Bibliography` part.

Bu çalışmada yapısal işlevsel söz dizimi yöntemi ile Nâmık Kemâl'in altı tiyatro eserinin dörtte birinden elde edilen bütüncedeki fiilimsiler incelenmiştir. Çalışma, kura yöntemiyle tesadüfen seçilmiş her dört sayfanın üçüncü sayfasındaki cümleleri kapsamaktadır.Tezin amacı; Nâmık Kemâl'in tiyatro eserleri aracılığıyla fiilimsi eklerinin cümlelerdeki işlevlerini; yan yargıların görevlerini, yapılarını, zaman değerlerini ve temel yargıyla ilişkilerini belirleyerek Nâmık Kemâl'in, dolayısıyla Tanzimat Dönemi tiyatrosunun dil ve üslubunu ortaya çıkarmaya çalışmaktır.Çalışma, girişten sonra beş ana bölümden oluşmaktadır: Girişte Nâmık Kemâl'in hayatı, eserleri, dil ve üslubu, tiyatroları vb. hakkında bilgi verilmiş ve çalışmadaki esaslar belirtilmiştir. Birinci bölümde, fiilimsi ekleriyle oluşturulmuş yan yargılar; ikinci bölümde, yan yargıların cümledeki görevleri; üçüncü bölümde, açıklayıcılık işleviyle kullanılan; cümlemsi, yarı deyimleşmiş cümle, yüklem ismi oluşturan fiilimsiler, dördüncü bölümde fiil deyimi oluşturan fiilimsi ekleri ve beşinci bölümde ise yapım eki işlevi kazanmış fiilimsi ekleri incelenmiştir.Sonuç bölümünde elde edilen bulgular maddeler hâlinde sıralanmıştır.Faydalanılan kaynaklar `Kaynakça` bölümünde gösterilmiştir.