This thesis analyzes the implications of the separatist regions of South Ossetia andAbkhazia to the Georgia-Russia relations between 1989-2008. At first glance, the war was asmall-scale confrontation that was fought over South Ossetia, a small mountainous region withno significant strategic value. However, both sides had some motives and reasons to fight a war.This five day war has had significant results that meant much more than Georgia. The warbrought about a big rift in the Western-Russian relations and it has had implications for bothSouth Caucasus and international politics over the region. It is an inevitable fact to concentrate on the issue from the time of Georgia's departure from the Soviet Socialist Republics' Union withthese separatist divisions in order to understand this phenomenon among countries and tounderstand it within the international system.Georgia, which has an orthodox identity and strategic geography as well as aprescription for the Black Sea and the Caucasus, is invaluable in terms of the United States, theEuropean Union, Turkey, Azerbaijan, Armenia and some Central Asian countries as well as forthe Russian Federation. The natural energy supplier is the energy bridge between the fossil fuelproducers and the industrialized energy consumers of the West. This direction strengthensTurkey's ability to become an energy corridor. It is also a country that draws attention to thesecurity of the Caucasus and the Black Sea. With these characteristics, it will continue to be ahotspot between Russia and the Western world. The biggest election in this situation has beenseen between the Russian Federation and Georgia on August 8, 2008 due to the war thatoriginated from the South Ossetia affair.With this war Kremlin had an opportunity to counter the Western attempts of penetratinginto the Russia's 'sphere of influence'. It could also be argued that Russia was defending itselfagainst Western containment efforts with this war. For Georgian administration that had veryclose relations with the West, war and the post-war situation were big disillusionment as theycould not get adequate support that they had expected from the US and the EU. Therefore, the2008 war also revealed the limits of the external actors particularly the EU and the USA in thegeopolitical rivalry over the Caucasus and their incompetence to contribute to the solution of the regional conflicts in the region. In addition, Russian recognition of independence of SouthOssetia and Abkhazia and increasing Russian military presence in the region after the warbrought about a disturbing question whether a new kind of Russian imperialism is emerging.In this regard, other regional states, Azerbaijan and Armenia have made some adjustmentsin their foreign policies vis-à-vis their relations with Russia and the Western powers after thewar. The war has had implications not only for the security of Georgia but also for Azerbaijanand Armenia. Ethnic conflicts of the regional countries seem to remain unsolved for many yearsto come, and they are likely to generate new sources of insecurity in the post-Soviet locale.Finally, the crisis is also closely linked with the energy issue. It is an unquestionable fact that the Western attention to the region is directly related with the energy resources. South Caucasus is an alternative transit energy route for the European countries which decreases their dependency onRussian energy. The new framework after the war would compel the western powers to redefinetheir policies for the region, and along with this, review their relations with Moscow.

Bu çalışmada; Gürcistan'ın ayrılıkçı bölgelerinden Güney Osetya ve Abhazyasorunlarından kaynaklı 1989-2008 yılları arasındaki gelişmelerin, Gürcistan-Rusya ilişkilerineolan yansımaları kaleme alınmıştır. İlk bakışta, her iki taraf için de çok stratejik öneme haizolmayan küçük bir dağlık bölge için yapılmış gibi görünse de 8 Ağustos 2008'de iki tarafısavaşmaya iten bazı olağanüstü sebep ve gelişmeler zühur etmiştir. Dünya gündeminde ilk sıradayer alan ve beş gün süren kısa savaşın Gürcistan sınırlarını aşan önemli neticeleri ortayaçıkmıştır. Savaş sonucu Batı ve Rusya ilişkilerinde derin bir çatlak oluşmakla birlikte uluslararasısiyasetin Güney Kafkasya'ya yönelik adımlarında da değişiklikler gözlenmiştir.Ülkelerarasındaki bu olguyu anlamak ve uluslararası sistem içerisinde anlamlandırabilmek içinGürcistan'ın Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nden bu ayrılıkçı bölgelerle birlikte ayrılışsürecinden itibaren meseleye yoğunlaşmak kaçınılmaz bir gerçektir.Ortodoks kimliği ve stratejik coğrafyası ile Karadeniz ve Kafkasya açısından öneme haizolan Gürcistan Rusya Federasyonu açısından olduğu kadar, Amerika Birleşik Devletleri, AvrupaBirliği, Türkiye, Azerbaycan, Ermenistan hatta bazı Orta Asya ülkeleri açısından da değerli birkonumdadır. Doğu'nun enerji tedarikçisi fosil yakıt üreticileri ile Batı'nın sanayileşmiş enerjitüketicileri arasında enerji koridoru/köprüsü görevini üstlenmektedir. Bu yönüyle Türkiye'ninenerji koridoru olma özelliğini güçlendirmektedir. Ayrıca Kafkasya'nın ve Karadeniz'ingüvenliği açısından da dikkatleri üzerine çeken bir ülkedir. Bu özellikleri ile Rusya ve Batıdünyası arasındaki rekabette rağbet alanı olmaya devam edecektir. Bu durumun en büyük emaresiRusya Federasyonu ile Gürcistan arasında 8 Ağustos 2008'de Güney Osetya meselesinden ötürüortaya çıkan savaşla kendini göstermiştir. Bu savaşla Kremlin, Batı'nın 'etki alanına' nüfuz etmegirişimlerine karşılık verme imkânı elde etmiştir. Konunun uzmanlarınca Rusya'nın bu savaşlabirlikte askeri ve siyasi açılardan Batı'nın çevreleme çabalarına karşı kendisini benzer hamle veargümanlarla savunmakta olduğu fikri de ileri sürülebilir. Ancak Batı ile çok yakın temas vestratejileri olan Tiflis yönetimi için savaş ve sonrası dönem Batı'dan umdukları yeterli desteğialamadıkları için hayal kırıklığı olarak tarihe geçmiştir. Dolayısıyla, 2008 savaşı özellikle AB veABD gibi bölge dışı aktörlerin Kafkaslar üzerine olan jeopolitik rekabet ve bölgedekiçatışmaların çözümüne sağlayabilecekleri katkıların yetersizliğini açıkça ortaya koymuştur.Ayrıca Rusya'nın savaştan sonra Güney Osetya ve Abhazya'nın bağımsızlıklarını tanıması ve bölgede artan askeri varlığı özelde Gürcistan topraklarında genel de ise, Güney Kafkasyaüzerinde `yeni bir Rus Emperyalizmi mi doğuyor` endişe ve algısına da yol açmıştır.Bu bağlamda, bölgenin diğer ülkeleri olan Azerbaycan ve Ermenistan, savaştan sonraRusya ve Batı ile olan dış politikalarında bazı değişikliklere yönelmişlerdir. Savaşın sadeceGürcistan'ın değil ayrıca Azerbaycan ve Ermenistan'ın da güvenliğini ilgilendiren sonuçlarımuhakkak olmuştur. Bölge ülkelerindeki etnik sorunların uzun yıllar çözümsüz kalması ve SSCBardılı çevrede yeni çatışma kaynakları üretecek olması kuvvetle ihtimaldir.Son olarak bu kriz enerji meseleleri ve denklemiyle de yakından alakalıdır. Yadsınamazbir gerçektir ki Batı'nın bölgeye olan ilgisi enerji kaynakları ve güvenliğiyle doğrudan ilintilidir.Bilindiği üzere, Güney Kafkasya Avrupa ülkelerinin Rusya'ya olan enerji bağımlığını azaltacakalternatif bir enerji geçiş güzergâhıdır. Savaş sonrası bu yeni durum batılı güçleri bölgeyle alakalı politikalarını yeniden tanımlamaya ve bunun yanında Moskova ile olan ilişkilerini gözdengeçirmeye zorlamaktadır.