The Association Between Body Mass Index and Waist Circumference on the Development of Atrial Fibrillation in Patients Presenting with Myocardial Infarction Objective: Atrial fibrillation (AF) is the most common supraventricular arrhythmia in patients with myocardial infarction (MI). Obesity is an independent risk factor for both coronary heart disease and AF. Obesity may cause atrial structural and electrical remodelling, which plays an important role in the pathophysiology of AF. In this study, we evaluated the association between the obesity parameters body mass index (BMI) and waist circumferance and the development of AF in patients presenting with MI. Methods: This study consisted of 335 patients with MI who were admitted to coronary care unit. Patient's clinical data, previous medication history and medications started after hospitalization were recorded. Patients' weight, height and waist circumference measured at their patient stay in the coronary care unit and the body mass index calculated were recorded. Patients were divided into two groups: those with and without the development of AF. Predictors of AF were determined by multivariate regression analysis. Results: From a total of 335 patients presenting with MI, 31 (9,2%) developed AF. BMI and waist circumference were similar in patients with and without AF (p>0,05). Multivariate regression analysis showed that age (Odds Ratio=;1,050 95% Confidence Interval=1,012-1,089; p=0,009), heart rate (Odds Ratio=0,033; 95% Confidence Interval=1,009-1,059; p=0,007), peak CKMB (Odds Ratio=1,003; 95% Confidence Interval=1,001-1,005; p=0,002), hospitalization duration at the coronary care unit (Odds Ratio=2,698; 95% Confidence Interval=1,355-5,370; p=0,005) were associated with the development of AF in patients with MI. Conclusios: Body mass index and waist circumference were similar in patients with and without AF (p>0,05). Age, heart rate, peak CKMB, the hospitalization duration at the coronary care unit were independent predictors of AF development in patients with MI. Key Words: Myocardial infarction, atrial fibrillation, obesity, body mass index,.

Vücut Kitle İndeksi ve Bel Çevresinin Miyokard İnfarktüsü Sırasında Oluşan Atriyal Fibrilasyona Etkisi Amaç: Atriyal fibrilasyon (AF) miyokard infarktüsü (Mİ) sonrasında görülen en sık supraventriküler aritmidir. Obezitenin hem koroner arter hastalığı için hem de AF gelişimi için bağımsız bir risk faktörü olduğu bilinmektedir. Obezite AF patofizyolojisinde önemli rolü olan atriyal yapısal ve elektriksel yeniden şekillenmede değişikliklere neden olabilir. Bu çalışmada obezite parametrelerinden vücut kitle indeksi (VKİ) ve bel çevresinin Mİ sırasında oluşan AF'ye etkisi araştırıldı. Metod: Bu çalışmaya akut-subakut ST elevasyonlu miyokard infarktüsü (STEMİ) ve ST elevasyonsuz miyokard infarktüsü (NSTEMİ) tanısı ile koroner yoğun bakım ünitesinde takip edilen 335 hasta alındı. Hastaların klinik bilgileri, önceden kullandığı ilaçlar ve hastanede başlanan ilaçlar kaydedildi. Hastaların koroner yoğun bakımda yatışları sırasında boy, kilo ve bel çevreleri ölçüldü, VKİ değerleri hesaplandı ve kaydedildi. Hastalar AF gelişen ve gelişmeyenler olarak iki gruba ayrıldı. AF prediktörleri çoklu regresyon analizi kullanılarak saptandı. Bulgular: ST elevasyonlu Mİ ve NSTEMİ ile başvuran toplam 335 hastanın 31'inde (%9,2) AF gelişti. AF gelişen grupla gelişmeyen grup arasında VKİ ve bel çevresi değerlerinde anlamlı farklılık saptanmadı. Çoklu regresyon analizi sonucuna göre yaş (Olasılık Oranı=1,050; %95 Güvenlik Aralığı=1,012-1,089; p=0,009), dakikadaki nabız dakika sayısı (Olasılık Oranı=1,034; %95 Güvenlik Aralığı=1,009-1,059; p=0,007), zirve CKMB (Olasılık Oranı=1,003; %95 Güvenlik Aralığı=1,001-1,005; p=0,002), koroner yoğun bakımda kalış süresi (Olasılık Oranı=2,698; %95 Güvenlik Aralığı=1,355-5,370; p=0,005) AF gelişimi için bağımsız prediktörler olarak bulundu. Sonuç: Bu çalışmada, STEMİ ve NSTEMİ sırasında AF gelişen ve gelişmeyen hastalarda obezite parametrelerinden VKİ ve bel çevresi ölçümlerinin benzer olduğu görüldü. Yaş, koroner yoğun bakım yatışı sırasında nabız dakika sayısı, zirve CKMB ve koroner yoğun bakım yatış süresi AF gelişimi için bağımsız prediktörler olarak tespit edildi.