This thesis examines how neoliberal globalization shapes the policies concerning international migration. With the help of the global governmentality approach of Jonathan Joseph, 'migration management' discourse is elaborated as the stimulation of a broader process of 'management' of human mobility through governmental interventions on the state behaviors. In particular, re-conceptualization of international migration as a global policy issue in the effective migration management framework is evaluated as the promoted mode of governance which has been designed as both restrictive and facilitative to maximize economic gains and to minimize negative effects. Through the cooperation mechanisms, this mode of governance is promoted to individual states in which all related international and regional organizations such as UNHCR, IOM and the EU are involved in the process as they present themselves as the formal body of expertise. These arguments have been tested in the case of Turkey. It is argued that Turkey has continued to pursue its traditional migration policy based on the political identity of Turkishness no matter how migration patterns have altered. When Turkey is granted the candidacy status to join the European Union at the Helsinki Summit in 1999, a process of transformation has begun. New migration management regime of Turkey has been established in response to the pre-accession requirements of the EU rather than being a domestic necessity to reform. However, the establishment of a new migration management system is not considered exclusive to EU-Turkey relations but as the reflection of global promotion of the effective migration management through the international and regional organizations.

Bu çalışma, neoliberal küreselleşmenin uluslararası göç politikalarını nasıl şekillendirdiğini incelemektedir.Jonathan Joseph'in neoliberal-küresel yönetimsellik yaklaşımının yardımıyla, 'göç yönetimi' söylemi, devletler üzerindeki yönetimsel müdahaleler yoluyla insan hareketliliğinin daha geniş bir 'yönetim' sürecine uyarılması olarak değerlendirilir. Özellikle, etkili göç yönetimi modeli, uluslararası göçün küresel bir politika konusu olarak yeniden kavramsallaştırıldığı ve ekonomik kazanımları en üst düzeye çıkarmak ve olumsuz etkileri en aza indirgemek için hem kısıtlayıcı hem de kolaylaştırıcı olarak tasarlandığıbir yönetişim biçimi olarak değerlendirilmektedir.Bu göç yönetişimi modeli, kendilerini göç alanında uzman olarak sunan BMMYK, IOM ve AB gibi ilgili uluslararası ve bölgesel örgütler tarafından işbirliği mekanizmaları vasıtasıyla tüm dünyaya yayılmaktadır.Çalışmanın son bölümünde, bu argümanlar Türkiye örneği üzerinden incelenmiştir. Türkiye'nin uluslararası göç politikaları incelendiğinde, ülkeyi etkileyen göç dalgalarının zamanla değişime uğramasına rağmen, 'Türk' siyasi kimliğine dayalı geleneksek göç politikasının sürdürülmeye devam ettiği görülmektedir. 1999'da yapılan Helsinki Zirvesinde Türkiye resmi olarak Avrupa Birliği'ne katılması mukadder bir aday devlet olarak tanımlanınca, ülkenin uluslararası göç politikasında bir dönüşüm süreci başlamıştır.Türkiye'nin yeni göç yönetimi rejimi, reform yapılması gereken yerli bir gereklilik olmaktan ziyade AB'nin katılım öncesi ihtiyaçlarına yanıt olarak oluşturulmuştur.Fakat bu çalışmada,Türkiye'de yeni bir göç yönetimi rejiminin kurulması, AB-Türkiye ilişkilerine özel bir durum olarak değil, etkili göç yönetimi modelinin uluslararası ve bölgesel örgütler aracılığıyla küresel düzeyde yayılmasının bir yansıması olarak görülmektedir.