Sezai Karakoç is philosopher, poet and culture man who made a name as a founder and representative of revival school in our country. The idea of revival in country aims at existing again in civilization axis to rule a new human comprehension by centralizating faith of Islam. For this reason it can be said that ?human? is important issue for Karakoç. Human being, who is consisted of two separate elements called sol and body ontologically, is presence that has consciousness created by God and sent this world for a test. Human being, who will get his freedom by believing and being tied to God, is open to eternity, carried a possibility and ability of development. The reality is God for Karakoç. The thing that is meaned to know is to know God in this situation. God is source and object for knowledge. Human being can attain knowledge of this reality by becoming abstract from property, wriggling out relative element and by purifying his heart. Apocalypse, inspiration, perception, intelligence, feelings are accepted as a mean of knowledge. Karakoç, who adopts a way from religion to moral in comprehension of morals, determinates measure of behaviour as virtue. Prophets, saints and faithful Muslim people who reach top point in moral are also superior people. ?Revival Saints? who are to be pursuer of the way of Prophet are praised as examples for superior people at the present day. ?Saintliness of revival? is an act for animation of human gist in himself with a metaphysic breath. Karakoç ,who is against for every kind of philosophical system that are lack of faith of God recommends a new humanism that makes God as center for our contemporary people. Key words: Human being, God, Revival, Presence, Soul.

Sezai Karakoç ülkemizde diriliş ekolünün kurucusu ve temsilcisi olarak ismini duyurmuş bir düşünür, şair ve kültür adamıdır. Diriliş düşüncesi toplumda, İslam inancını merkeze alarak yeni bir insan anlayışını hâkim kılmak suretiyle medeniyet ekseninde yeniden var olmayı hedefler. Bu sebeple denilebilir ki `insan' Karakoç için önemli bir meseledir. Ontolojik açıdan ruh ve beden diye iki ayrı ilkeden oluşan insan, Karakoç'a göre Allah'ın yaratıp bu dünyaya imtihan için gönderdiği bilinç sahibi bir varlıktır. Allah'a inanmak ve bağlanmakla özgürlüğünü elde edecek bu insan içinde taşıdığı imkân ve açılım yeteneğiyle sonsuza açıktır. Hakikati, Karakoç için Allah'tır. Bilmekten kastedilen şey de bu durumda Allah'ı bilmektir. Allah bilginin kaynağı ve nesnesidir. İnsan bu hakikatin bilgisine eşyadan tecerrüt ederek, izafi unsurlarından sıyrılarak ve kalbini arıtarak erebilir. Vahiy, ilham, sezgi, akıl ve duyular bilgi vasıtaları olarak kabul edilir. Ahlak anlayışında dinden ahlaka giden bir yol benimseyen Karakoç, davranışların ölçüsünü erdem olarak belirler. Ahlakta zirve noktaya varan peygamberlerle veliler ve mü'minler de üstün insanlardır. Peygamber yolunun takipçisi olacak `Diriliş Erleri', üstün insanların günümüzdeki numuneleri olarak övülür. Diriliş Erliği metafizik bir solukla insanlık özünü kendinde canlandırma işidir. Tanrı inancından yoksun her türlü felsefi sisteme karşı olan Karakoç, çağımız insanlarına Tanrı'yı merkeze oturtan yeni bir hümanizm önerir.