With the establishment of SPI (State Planning Institution) in 1960, Turkey entered the 'planned period', and 'planning' became the major means of the State for realizing its intentions and producing or reproducing space. However, it is argued in the dissertation that another major agent in these production and reproduction processes is 'society', which generates its own tools of sanction to impose its will on the space. As a result, space is actually reproduced both by the State and by society and what is actually formed is a hybrid product. The reproduction of the present-day Walled-Town of Antalya has been a product of such a process, in which the generating factor is tourism. Since the transition into the planned period in Turkey, tourism has been seen as a major resource to overcome foreign income deficit. The State usually applied mass tourism policies in the coastal areas, particularly in the Aegean and Mediterranean. These policies dominantly depended upon 'sun-sand-sea' tourism. As a result of these policies, Antalya region soon became a target of development as the main tourism center of Turkey and a period of a series of plans launched. Apart from mass tourism mainly based upon the sun-sand-sea tourism has also become a major tool to regenerate and revitalize historic towns and historic town centers all around the world, particularly in the post-war period. Coherent with this tendency, the conservation planning of Antalya Walled-Town, which was initiated by the State, was also handled using tourism as the main generating factor. The spread of tourism as a land use in the region was seen as a factor in this decision. However, the type of tourism in the Walled-Town is mainly cultural tourism as opposed to sun-sand-sea tourism that is prevalent in the region. In such a context, the Walled-Town was restructured as a tourist-historic city after the 1970s. In this framework, this dissertation explores the restructuring process of Antalya Walled-Town after 1970, by investigating how it came out to be a hybrid product of official and civilian wills. The reproduction process is one of complex relations, conflicts and compromises, and patronage relations among different stakeholders, which are categorized as official and civilian stakeholders in the dissertation. By exploring how the Walled-Town was reproduced as a hybrid product, the roles of these stakeholders in the restructuring process are revealed and it forms a basis for future planning studies in the area by explaining the nature of the phenomenon.

1960 yılında Devlet Planlama Teşkilatı'nın kurulması ile birlikte Türkiye 'planlı dönem'e geçmiştir ve 'planlama' devletin kendi niyetlerini gerçekleştirmesinin ve mekanın üretilmesinin veya yeniden üretilmesinin temel aracı haline gelmiştir. Ancak, bu tezde tartışıldığı üzere bu üretim ve yeniden üretim süreçlerindeki bir başka ana aracı, mekan üzerindeki niyetlerini gerçekleştirebilmek için kendi yaptırım araçlarını üreten toplumun kendisidir. Böylece, gerçekte mekan hem devlet hem de toplum tarafından birlikte yeniden üretilmekte ve sonuçta ortaya melez bir ürün çıkmaktadır. Günümüz Antalya'sında Antalya Kaleiçi'nin yeniden üretilmesi, üretici factor olarak turizmin kullanılmış olduğu böyle bir sürecin ürünüdür. Türkiye'de planlı döneme geçildiğinden bu yana turizm, döviz eksiğini gidermede ana bir kaynak olarak görülmüştür. Devlet genellikle, özellikle Ege ve Akdeniz bölgelerindeki kıyı alanlarında, kitle turizmini geliştirme politikalarını takip etmiştir. Bu politikalar baskın şekilde güneş, deniz, kum turizmine dayanmaktadır. Bu politikalara bağlı olarak Antalya bölgesi kısa zamanda Türkiye'nin ana turizm merkezi olarak geliştirilme hedefi haline gelmiş ve böylece bir dizi planlama çalışması başlatılmıştır. Güneş, deniz, kuma dayalı kitle turizminden farklı olarak, tüm dünyada özellikle 2. Dünya Savaşı sonrasında turizm tarihi kentleri ve tarihi kent merkezlerini canlandırmak için temel bir araç haline gelmiştir. Bu eğilimle uyumlu bir şekilde Antalya Kaleiçi'nin devlet tarafından başlatılmış olan koruma planlaması turizmi ana üretici etken olarak ele almıştır. Bu seçimde Antalya bölgesi geneline turizm kullanımının getirilmiş olması etkili kılınmıştır. Ancak, Kaleiçi'ndeki turizm türü bölgedeki güneş, deniz, kum turizminden farklı olarak temelde kültür turizmidir. Böyle bir bağlamda 1970 sonrasında Antalya Kaleiçi bir turistik-tarihi şehir olarak yeniden yapılanmıştır.Bu çerçevede bu tez, Antalya Kaleiçi'nin 1970 sonrasındaki yeniden yapılandırılma sürecini Kaleiçi'nin resmi ve sivil isteklerin melez bir ürünü olarak nasıl ortaya çıkmış olduğunu ortaya koyarak incelemektedir. Bu üretim süreci, tezde resmi ve sivil paydaşlar olarak kategorilenmiş farklı paydaşlar arasındaki karışık ilişkilerin, çatışma ve uzlaşmaların, patronaj ilişkilerinin sürecidir. Kaleiçi'nin melez bir ürün olarak nasıl yeniden üretilmiş olduğu açınsanarak bu paydaşların bu yeniden yapılandırma sürecindeki rolleri ortaya çıkacak ve bu da olgunun doğasını açıklayarak gelecekteki planlama çalışmaları için bir taban oluşturacaktır.