This study was prepared to give information about the Golden Age myth, and in this regard, to illustrate for what purposes and in which ways the myth is used by Hesiod and Plato and the interaction and similarities between these thinkers. In the Golden Age, Cronus was the ruler and the order of the universe and human life are under the direct control of daemons. It is told that people of this time lived a blessed life in abundance and happiness; they were contented with what the land offers them and free from work, evils, war and unhappiness. The period ended with dethronement of Cronus by his son Zeus; after, as the order of the universe gradually deteriorated, humanity also became increasingly degenerate. The myth of the Golden Age, which Hesiod put forward as a utopic example for the solution of contemporary moral, social and political problems, also influenced Plato's political philosophy in the 4th century BC; guiding him through his search for the ideal state and the ideal ruler, and gained an important place in his dialogues. Firstly, in this thesis, the origins of the Golden Age myth, its appearances in the Ancient Greek and Roman cultures, the supporting and opposing views on the myth were explained. In the following chapter, the place of the Golden Age within the Five Ages myth of Works and Days, how it was utilized by Hesiod with ethical and political concerns and whether the narrative belong originally to Hesiod were examined. Finally, the function of the exemplification of the myth in the Statesman and the Laws and its modelity in Plato's construction of the ideal state were investigated, and Hesiod's influence on Plato was discussed.

Bu çalışma, Altın Çağ miti hakkında bilgilendirme yapmak, mitin Hesiodos ve Platon tarafından hangi şekillerde ve hangi amaçlarla kullanıldığını incelemek ve iki düşünürün bu husustaki etkileşim ve benzerlikleri göstermek üzere hazırlanmıştır. Yazılı olarak ilk kez Hesiodos'un İşler ve Günler eserinde karşılaşılan Altın Çağ miti pek çok farklı kültürde kendine yer edinmiş olmasına rağmen en güçlü görünümünü Yunan mitolojisinde bulmuştur. Tanrı Kronos'un egemen olduğu Altın Çağ'da evrenin düzeni ve insan hayatı tanrıların birebir kontrolündedir. Bu çağda insanların bolluk ve mutluluk içerisinde, toprağın verimlilikle kendilerine sundukları ile yetinerek, çalışmadan, kavgadan, savaş ve mutsuzluktan azade kutlu bir yaşam sürdükleri anlatılır. Dönem, Kronos'un yerine oğlu Zeus'un geçmesi ile son bulur ve sonrasında evrenin düzeni git gide bozulurken insanlar da yavaş yavaş yozlaşmaya başlarlar. Hesiodos'un güncel ahlaki, toplumsal ve siyasi problemlerin çözümü için ütopik bir örnek olarak ileri sürdüğü Altın Çağ miti M.Ö. 4. Yüzyıl'da Platon'un siyaset felsefesini etkileyerek ideal devlet düzeni ve ideal yönetici arayışında yol gösterici olmuş ve diyaloglarında önemli bir yer edinmiştir. İlk olarak Altın Çağ mitinin kökeni, Antik Yunan ve Roma kültürlerindeki görünümleri, mit üzerine sunulan olumlu ve olumsuz görüşlerin anlatıldığı bu tezin sonraki bölümünde, öncelikle mitin İşler ve Günler'de bahsi geçen Beş Çağ miti içerisindeki yerinden söz edilmiş, sonrasında mitin Hesiodos tarafından etik ve politik kaygılarla ne şekilde kullanıldığı ve anlatının orijinalinde Hesiodos'a ait olup olmadığı incelenmiştir. Son olarak Devlet Adamı ve Yasalar diyaloglarında yer alan Altın Çağ anlatısının Platon'un ideal devlet kurgusu için oluşturduğu örneklik ve Hesiodos'un Platon üzerindeki etkisi tartışılmıştır.