This research was carried out as descriptive and investigating the relationship with the aim of evaluation family-school relationship of primary school students with chronic disease.The sampling of the research consists of teachers and their parents of primary school students with chronic disease and attending to primary school in Ağrı city centrum. Two thirds of this school were choosen by randomized method, and the study was carried out with 98 parents and 100 teachers who accepted to participate in the study.The data of the study were collected by using parent and teacher survey consisting of the questions about the subject and socio-demographic features between the dates of November 17th., 2007 and April 30th., 2008. In the analysis of the data, percentage distributions and chi-square significance test were used.According to the data obtained, it was found out that 83.9% of the mothers and73.8% of fathers shared their child?s disease with his/her teacher. It was determined that the ration of interview with the teacher of parents insufficient before the child become ill, and that the ration of interview with the teacher increased even if it was frequency, and that this affected school success of the child in a positive way. As to adaptation to the disease or school, it was detected that half of the mothers and 54.8% of the father didn?t cooperate with the teacher and that, as to drug, diet and activity, 61.9% of the mothers and 66.7% of the fathers didn?t cooperate with the teacher.It was found out that more than half of the teachers had knowledge about the disease of the child, but that 54% of them didn?t have any attempt to communicate with the parent. It was detected that the branches of the teacher became effective in communication with the parent (p<0.05).It was found out that 68% of the teachers helped the homework and compensation of the sick child, but 66% of the teachers thought that the supportataion given to the child in the school was insufficient. As to school life and children with chronic diseases, it was found out that 79% of the teachers didn?t receive an effective training during their education, and that almost all of the teachers didn?t receive any in service training during their professional life.Under the light of these results, the improvement family-school relationship in the children with chronic diseases and making parents and teachers give knowledge about school life and in whole school, the nursing of school health should be come to activation and it should be suggested that the children should be supported health team, family and school coordination.Key Words: Chronic Disease, Child, Family-School Relationship.

Bu araştırma, kronik hastalığı olan ilköğretim öğrencilerinin aile-okul ilişkisini değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak yapılmıştır.Araştırmanın evrenini Ağrı İl Merkezi'nde bulunan ilköğretim okullarında okuyan ve kronik hastalığı olan öğrencilerin ebeveynleri ve öğretmenleri oluşturmuştur. Bu okulların 2/3'ü basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilip, araştırmaya katılmayı kabul eden 98 ebeveyn ve 100 öğretmen araştırmanın örneklemini oluşturmuştur.Araştırmanın verileri 17 Kasım 2007- 30 Nisan 2008 tarihleri arasında, sosyo-demografik özellikler ve konuyla ilgili sorulardan oluşan ebeveyn ve öğretmen soru formları kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzdelik dağlımlar ve ki kare önemlilik testi kullanılmıştır.Elde edilen verilere göre, annelerin %83.9'unun, babaların %73.8'inin çocuğun hastalığını öğretmenle paylaştıkları bulunmuştur. Ebeveynlerin çocuk hasta olmadan önce öğretmenle görüşme oranlarının yetersiz olduğu, çocuk hasta olduktan sonra sıklık olarak olmasa da genel olarak öğretmenle görüşme oranlarının arttığı ve bunun çocuğun okul başarısını olumlu etkilediği belirlenmiştir. Çocuğun hastalık ve okula uyum konusunda annelerin yarısının, babaların %54.8'inin, ilaç, diyet ve aktivitesi konusunda ise annelerin %61.9'unun, babaların %66.7'sinin öğretmenle işbirliği yapmadığı tespit edilmiştir.Öğretmenlerin yarıdan fazlasının çocuğun hastalığı hakkında bilgi sahibi olduğu ancak %54'ünün ebeveynle iletişime geçmek için özel bir girişimde bulunmadığı saptanmıştır. Öğretmenin branşının ebeveynle iletişim kurmada etkili olduğu (p<0.05) belirlenmiştir.Öğretmenlerin %68'inin hasta çocuğun ders ve ödev telafilerine yardımcı olduğu ancak %66'sının hasta çocuğa okulda verdikleri desteğin yetersiz olduğunu düşündükleri saptanmıştır. Kronik hastalıklı çocuklar ve okul yaşantısı konusunda öğretmenlerin %79'unun eğitimleri esnasında etkin bir eğitim almadığı, tamamına yakınının da mesleklerini sürdürdükleri dönemde bu konuda herhangi bir hizmet içi eğitim almadığı saptanmıştır.Bu sonuçlar doğrultusunda kronik hastalıklı çocuklarda aile-okul ilişkisinin geliştirilmesi, ebeveynlerin ve öğretmenlerin kronik hastalıklı çocuklar ve okul yaşantıları konusunda bilgilendirilmeleri ve tüm okullarda okul sağlığı hemşireliğinin aktif hale getirilerek bu çocukların sağlık ekibi, aile ve okul işbirliği ile daha fazla desteklenmeleri önerilebilir.Anahtar Kelimeler: Kronik Hastalık, Çocuk, Aile-Okul İlişkisi.