Language is a living mean which has the characteristic of movement. Assumed as old as the history of humankind, language concept has always been in an interaction with the people who use it as a communication device. This interaction has a nature of influencing the words sometimes and the meanings sometimes. The ontological level of the person who use the language does not create a difference at that point. Because no matter which source create and say the word is not important, since the language belongs to human in fact. And when the creator reveal he will reveal with the language spoken by human since he wants to be understood.In Holy Qur?an Arabic, the language of the society to which it sent for is used. The words used in theological language includes the cultural codes of the refused belief system. Revelation language collected the words that it use with the semantic field of their own belief system and changed them into new meanings. Performed from up to down this meaning interference belongs to the first era of Islamic religion. In two different era in Mecca and in Medina period the words are affected from this meaning variation. The Holy Qur?an aims to build a new mental structure with the same words and different meanings.In Holy Qur?an, without ignoring the Mekka and Medina periods to determine the different meanings of one of the most important term the `salât? will be helpful to in understanding the theological adres. This determination will be possible in condition of giving importance to the textual and social background of the meaning of this term. Beginning from the first usage of the word and by knowing the history of its transition to the gaining the new meanings will be helpfull for us to understand what aimed by this word.

Dil denen varlık canlı ve devinim özelliğine sahip bir araçtır. İnsanlık tarihi kadar eski olduğu zannedilen dil olgusu, zamana paralel olarak kendisini iletişim aracı olarak kullanan kimseler ile sürekli bir etkileşim içerisinde olmuştur. Bu etkileşim, bazen lafızları bazen de anlamı etkileyen bir tabiata sahiptir. Dili kullanan kimsenin ontolojik seviyesinin aşkın olması bu noktada bir farklılık getirmemektedir. Çünkü sözün sadır olduğu kaynak kim olursa olsun dil gerçekte sadece insancadır. Ve yaratıcı vahiy gönderirken vahyin anlaşılmasını murat ettiğinden onu insanın konuştuğu dil üzerinden yapacaktır.Kur'an-ı Kerim de indiği toplumun dili olan Arapçayı kullanmıştır. İlahi kelamda kullanılan kelimeler reddedilen bir inanç yapısının kültürel kodlarını taşımaktadır. Vahiy dili kullandığı kelimeleri kendi inanç yapısının semantik alanı içinde yeni bir anlam ile buluşturmuştur. Yukarıdan aşağıya doğru gerçekleşen bu anlam müdahalesi İslam dininin ilk kısa dönemine aittir. Vahyin Mekke ve Medine olmak üzere iki farklı döneminde kullanılan kelimeler, bu anlam değişiminden etkilenmişlerdir. Kur'an aynı lafızlar ve farklı anlamlar ile insanda yeni bir zihinsel yapı inşa etmek istemektedir.Kur'an'da Mekke ve Medine dönemleri göz ardı edilmeksizin önemli kavramlardan birisi olan ?salât?ın hangi anlamlarda kullanıldığını tespit etmek, ilahi hitabın anlaşılmasına katkıda bulunacaktır. Bu tespit, kavramın metin içi ve metin dışı bağlamını dikkate almak ile mümkün olacaktır. Kelimenin ilk anlamından başlayarak vahiy sürecinde kazanmış olduğu yeni anlamlara geçişinin seyrini bilmek sözden kastedileni anlamamızı sağlayacaktır.