The aim of this in-vitro study is to evaluate the effect of whitening toothpaste on surface roughness of resin-based restorative materials in different time periods. In this study, human tooth enamel (DM) as negative control group; a conventional nanohybrid composite resin, HXU (Herculite XRV Ultra, Kerr, Orange, CA, USA) as a positive control group; sonic activated nanohybrid direct bulk-fill composite resin, SF2 (SonicFill 2, Kerr, Orange, CA, USA) and reinforced microfilled indirect composite resin, TATL (Tescera, Bisco Dental Products, Seoul, Korea) as the experimental groups were used. All restorative materials were selected in A2 shade. In order to determine the surface roughness, composite resin samples were prepared by using 8 mm diameter and 4 mm high disc shaped metal molds. A total of 96 samples were prepared 24 samples for each composite resin material and the enamel surface of upper incisor human tooth (n= 12). In the polymerization of the samples, 1470 ± mW / cm2 LED light device (Elipar Deep Cure-S, 3M ESPE, St.Paul, MN, USA) was used. Each material is divided into two sub-groups depending on brushing procedure with distilled water or toothpaste (White Now CC, Signal, Unilever, Bulgaria). Two-dimensional brushing simulation was applied with a soft type toothbrush (Sensitive Expert, Signal, Unilever, Germany) for 5000, 15000 and 30000 cycles. Surface roughness was measured at all cycle times with mechanical profilometer. On the other hand, AFM device was used only in the initial phase and at the end of 30000 cycles. 2D and 3D images were taken in SEM and AFM. Statistical analysis was performed by using one-way ANOVA and then Post Hoc LSD test was used for multiple group comparisons, while two-way comparisons were analysed with independent sample t-test. The tests were performed at a statistical significance level of α=0.05. Surface roughness values which were obtained with mechanical profilometer (Surtronic S-128, Taylor Hobson, Leicester, England) found to be significantly higher than those measured by AFM. The composite resins samples brushed with toothpaste were showed higher roughness values compared to distilled water groups. However, surface roughness values were found to be lower in tooth enamel samples brushed with toothpaste. In the restorative material based comparison, AFM Line and AFM Surface measurements were consistent, while the roughness order of materials in mechanical profilometer measurements differed from AFM measurements.The additional polymerization methods and sonic activation did not have a positive contribution on reducing surface roughness values. Besides, whitening toothpaste, as expected, increased the surface roughness of resin-based composite resin materials.

Bu in-vitro çalışmanın amacı, farklı zaman dilimlerinde rezin esaslı restoratif materyallerin yüzey pürüzlülüğüne beyazlatıcı diş macununun etkisinin değerlendirilmesidir. Çalışmamızda negatif kontrol grubu olarak insan dişi minesi, (DM); pozitif kontrol grubu olarak geleneksel bir nanohibrit kompozit rezin, HXU (Herculite XRV Ultra, Kerr, Orange, CA, ABD); deney grubu olarak sonik aktivasyonlu nanohibrit direkt bulk-fill kompozit rezin, SF2 (SonicFill 2, Kerr, Orange, CA, ABD) ve güçlendirilmiş mikrofil partiküllü indirekt kompozit rezin, TATL (Tescera, Bisco Dental Products, Seul, Kore) kullanılmıştır. Tüm restoratif materyaller standart olarak A2 renginde seçildi. Yüzey pürüzlülüğünü belirlemek için 8 mm çapında ve 4 mm yüksekliğinde disk şeklinde metal kalıplardan yararlanılarak kompozit rezin örnekleri hazırlandı. Her bir kompozit rezin materyal ve üst keser insan dişi mine yüzeyi için 24 adet (n=12) olmak üzere toplamda 96 adet örnek hazırlandı. Örneklerin polimerizasyonunda 1470 ± %20 mW/cm2 gücünde LED ışık cihazı (Elipar Deep Cure-S, 3M ESPE, St.Paul, MN, ABD) kullanıldı. Her bir materyal iki alt gruba ayrılarak beyazlatıcı diş macunu (White Now CC, Signal, Unilever, Bulgaristan) solüsyonu ve distile su kullanılarak yumuşak bir diş fırçası (Sensitive Expert, Signal, Unilever, Almanya) ile 5000, 15000 ve 30000 döngü süresince iki boyutlu fırçalamaya tabi tutuldu. Mekanik profilometre ile tüm döngü zamanlarında yüzey pürüzlülüğü ölçümleri yapılırken, sadece başlangıç aşamasında ve 30000 döngü sonunda AFM cihazında ölçümler gerçekleştirildi. SEM'de 2D ve AFM'de 3D görüntüler alındı. Verilerin istatistiksel analizinde tek yönlü varyans analizi (One-way ANOVA), çoklu grup karşılaştırmaları için Post Hoc LSD testi ve ikili karşılaştırmalar için Bağımsız grup t-testi (Independent sample T-test) uygulandı. Testler α=0,05 istatistiksel anlamlılık düzeyinde yapıldı.Ölçüm yöntemlerinin karşılaştırılmasında mekanik profilometre (Surtronic S-128, Taylor Hobson, Leicester, İngiltere) ile elde edilen yüzey pürüzlülüğü değerleri AFM ile ölçülen değerlerden anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Fırçalama solüsyonu düzeyinde yapılan yapılan karşılaştırmada, kompozit rezinlerde diş macunu ile fırçalanan örneklerde distile su gruplarına göre daha yüksek pürüzlülük değerleri sergilerken, diş minesi grubunda diş macunu ile fırçalanan örneklerde yüzey pürüzlülüğü değerlerinin daha az arttığı görüldü. Materyal düzeyinde yapılan karşılaştırmalarda, AFM Line ve AFM Surface ölçümleri uyumlu çıkarken, mekanik profilometre ölçümlerinde materyallerin pürüzlülük sıralaması AFM ölçümlerinden farklılık gösterdi.İlave polimerizasyon yönteminin ve sonik aktivasyonun yüzey pürüzlülüğü değerlerini azaltmak için pozitif bir katkısı olmamıştır. Beyazlatıcı diş macunu, beklenildiği üzere rezin esaslı kompozit rezin materyallerin yüzey pürüzlülüğünü arttırıcı etki göstermiştir.