Obesity and metabolic syndrome are considered to be severe metabolic diseases which do affect the whole world in an ever-increasing trend. The insulin resistance which is developed together with the increased adipose tissues of body has been lying under the basic comments dealing with the pathogenesis of metabolic syndrome. Many hypothesizes have been put forward so far with a view to put into light the mechanism leading to the development of insulin resistance. Adipose tissue and adipositokines which are its products have been regarded as the most important sources of insulin resistance. Especially visfatine which is shown to be secreted mostly by the visceral adipose tissue, is an adopisitokine which has attracted the attention of every authority during the recent years. The studies carried out in this regard, serve to verify that this adipositokine is actually a protein originating from the adipose tissue. However, the study data which are obtained day by day, are not considered sufficient from the point of reaching the exact and accurate details which will explain the role played by this adopisitokine on the insulin resistance, metabolic diseases and especially development of Type 2 diabetes mellitus.In the course of our study, we reached a conviction that the levels of plasma visfatine are not correlated with the obesity measurement data and biochemical parameters and they also did not record any increase originating from the degree of obesity and they have not been subjected to any changes although the insulin resistance has recorded a raise and accordingly they are not found as a practical indicator that can be used when obtaining a diagnosis towards the metabolic syndrome. Through the advanced studies to be carried out on the visfatine, more accurate and reliable proofs will be obtained dealing with its effect on the obesity and insulin resistance. In the light of data to be obtained in this regard, it will be possible to commence a new era towards the diagnosis and treatment of obesity and metabolic diseases.

Obezite ve metabolik sendrom tüm dünyayı gittikçe artan bir oranda etkileyen ciddi metabolik hastalıklardır. Metabolik Sendrom patogenezinin temelinde vücut yağ dokusu artışı ile birlikte gelişen insülin direnci yatmaktadır. Bugüne kadar insülin direnci gelişimindeki mekanizmayı açıklığa kavuşturmak üzere bir çok hipotezler ortaya atılmıştır. Adipoz doku ve ürünleri olan adipositokinler en önemli insülin direnci kaynağı olarak gösterilmiştir.Visfatin, özellikle viseral adipoz dokudan daha fazla salgılandığı gösterilen, son yıllarda dikkatleri üzerine toplayan bir adipositokindir. Yapılan çalışmalar, bu adipositokinin gerçekten yağ dokusu kaynaklı bir protein olduğunu doğrulamaktadır. Fakat her geçen gün elde edilen çalışma verileri bu adipositokinin insülin direnci ve metabolik hastalıkların özellikle tip 2 diyabetes mellitus gelişimindeki rolünü açıklayıcı kesin bilgilere ulaşmaya yetecek düzeyde değildir.Çalışmamızda, plazma visfatin düzeylerinin obezite ölçüm verileri ve biyokimyasal parametrelerle korelasyonunun olmadığı, obezite derecesi ile artış göstermediği, insülin direnci artmasına rağmen değişikliğe uğramadığı, metabolik sendrom tanısı konulmasında kullanılabilecek pratik bir gösterge olmadığı kanaatine ulaşıldı.Visfatin üzerine yapılacak ileri çalışmalar ile obezite ve insülin direnci üzerine ilişkisi hakkında daha kesin kanıtlar elde edilecektir. Bu elde edilen veriler ışığında obezite ve metabolik hastalıkların tanı ve tedavisinde yeni bir dönem açılması mümkün olacaktır.