International migration is a process that affects the emigrant and hosting countries both. Economical, cultural and political structures are substantially affected by the migration process. Therefore emigrant and hosting countries should design an `international migration policy` of their own. The European Union designed an international migration policy for the union, in addition to the national policies of the member states.On scrutinising the international migration policy of Turkey, it will be observed that migration of people coming from Turkish racial origins has been supported since the early stages of the republic. In addition to this, pursuant to the geographical restriction inserted in the wording of `Geneva Convention` in 1951, it was only the asylum request of the European-origin people that was accepted. Labour force circulation from Turkey to the European countries began as of the 1960s, and it became a state policy, called the `exported labour force`. During the ongoing movement of migration to overseas countries, the circulation of migration t Turkey began to change as of the 1980s as a substantial portion of asylum seekers and irregular movements of migration emerged. Upon proclamation of the republic, Turkey's status changed from accepting the migration of Turkish-origin individuals to the migration of a great number of foreigners on a regular basis as of the 1980s.During Turkey's process of full membership to the European Union, and in the framework of the compliance with the acquis on migration policy, significant changes, which by nature are likely to render the country as the final destination of the flocks of migration heading towards Europe, were projected. Part of such changes was put into practice, while part of them is currently under commitment. In conclusion, dependency on the European Union policies increases as far as the migration policies are concerned.

Uluslararası göç, alan ve göç veren ülkeleri etkileyen bir süreçtir. Bu süreçten ekonomik, kültürel ve siyasi yapılar önemli derecede etkilenir. Bu nedenle hem göç alan hem de göç veren ülkeler `uluslararası göç politikası` geliştirmek çabasında olurlar. Avrupa Birliği' de, üye ülkelerin ulusal politikalarının yanı sıra, Birlik düzeyinde uluslararası göç politikası oluşturmuştur.Türkiye' nin uluslararası göç politikası incelendiğinde Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren Türk ırkından olan kişilerin Türkiye' ye göç etmesini desteklediği görülmektedir. Ayrıca 1951 Cenevre Sözleşmesi' ne konan coğrafi kısıtlama uyarınca, yalnızca Avrupa kökenlilerin sığınma talepleri kabul görmüştür. Türkiye' den Avrupa ülkelerine yönelik işgücü hareketleri 1950' li yıllardan itibaren başlamış ve 1960 yılından itibaren `işgücü ihracatı` adı ile bir devlet politikası haline gelmiştir. Yurtdışına göç hareketleri devam ederken, 1980' li yıllardan itibaren Türkiye' ye yönelen göç hareketleri değişmiş ve büyük çaplı sığınma ve düzensiz göç hareketleri ile karşı karşıya kalınmıştır. Cumhuriyetin ilanı ile Türk kökenli bireylerin göçünü alan konumundayken, 1980' li yıllardan itibaren düzenli göç büyük miktarda yabancıyı kapsamaya başlamıştır.Türkiye Avrupa Birliği' ne tam üyelik sürecinde, göç politikası konusundaki müktesebat uyumu çerçevesinde, Avrupa' ya yönelen göçün son durağı haline getirebilecek önemli değişiklikler öngörülmüştür. Bu değişikliklerin bir kısmı uygulamaya geçerken bir kısmı da taahhüt edilmiştir. Sonuç olarak göç kabul etme politikası konusunda Avrupa Birliği politikalarına bağımlı hale gelinmektedir.Anahtar Kelimeler: 1) Uluslararası göç politikası, 2) Uluslararası Göç, 3) Türkiye'nin Uluslararası Göç Politikası, 4) Avrupa Birliği'nin Uluslararası Göç Politikası.