Comparison of Microleakage and Fracture Strength of Veneering Techniques for Polyetheretherketone Cores

N.A.

Article Details

Comparison of Microleakage and Fracture Strength of Veneering Techniques for Polyetheretherketone Cores

Authors:

N.A.

Publisher:

Ataturk University

Main Topics:

Protez

Journal:

Current Research in Dental Sciences Vol.33 Issue 3, pp.160-166

Document Type:

Article

Publication Date:

7/2023

Document Language:

English

Document ID (Org No.):

2001301745

pISSN:

2822-2555

Keywords:

Abstract:

 ABSTRACT Objective: This study aimed to compare both microleakage and fracture strengths of polyetheret- herketone crowns manufactured via conventional composite layering and different computer-a- ided design and computer-aided manufacturing veneering techniques on polyetheretherketone cores. Materials and Methods: In total, 40 cores with 0.7-mm thickness were milled from polyethe- retherketone discs and separated into 4 groups: layering with composite resin, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate veneer, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer, and computer-a- ided design and computer-aided manufacturing-fabricated feldspathic veneer. Then, all cores were air abraded and an adhesive has applied to these surfaces. After the cores were connected to veneers, thermomechanical aging was applied in a chewing simulator. Evaluation of microlea- kage and fracture strength was performed via micro-computed tomography analysis and univer- sal test machine, respectively. One-way analysis of variance was used to detect any statistically significant differences between test groups. Also, failure modes and the correlation between mic- roleakage and fracture strength data were analyzed statistically. Results: Statistical analyses between the groups showed significant differences for both micro- leakage and fracture strength values. The lowest microleakage was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer group 0.02  0.01 mm3. The highest microleakage was in the layering with composite resin group 0.56  0.21 mm3. The lowest fracture strength values were in the computer-aided design and computer-aided manuf acturing-fabricated feldspathic veneer group 620.58  114.02 N. The highest fracture strength was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disili- cate veneer group 1245.82  197.75 N. Also, there was no correlation between the microleakage and fracture strength groups. Conclusion: The use of computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate and hybrid ceramic veneers can be an alternative to layering when its other advantages are considered. Keywords: Polyetheretherketone, digital veneering, microleakage, fracture strength, adhesive dentistry, dental technology ÖZ Amaç: Bu çalışma, PEEK altyapı üzerinde geleneksel kompozit katmanlama ve farklı CADCAM veneerleme teknikleri ile üretilen polietereterketon PEEK kronların hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanımlarını karşılaştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: PEEK disklerinden toplamda 0,7 mm kalınlığında hazırlanan 40 altyapı örnek dört gruba ayrılmıştır: LCR; Kompozit reçine, LDV, CADCAM fabrikasyon lityum disilikat kaplama, HCV ile katmanlama; CADCAM tarafından üretilmiş hibrit seramik kaplama ve FFV; CADCAM fabrikasyon feldspatik kaplama. Daha sonra tüm örnekler hava ile tozlama sayesinde pürüzlendirilmiş ve bu yüzeylere adeziv uygulanmıştır. Kor örnekler veneer üst yapılara bağlandıktan sonra çiğneme simülatöründe termomekanik yaşlandırma uygulanmıştır. Mikrosızıntı ve kırılma dayanımının değerlendirilmesi sırasıyla mikro-CT analizi ve üniversal test cihazı ile yapılmıştır. Test grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıkları tespit etmek için tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca, kırılma paternleri ve mikrosızıntı ile kırılma dayanım verileri arasındaki korelasyon istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Gruplar arasındaki istatistiksel analizler, hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanım değerleri için önemli farklılıklar göstermiştir. En düşük mikrosızıntı HCV grubunda 0,02  0.01 mm3. En yüksek mikrosızıntı LCR grubunda 0,56  0,21 mm3 tes- pit edilmiştir. En düşük kırılma dayanım değerleri FFV grubunda 620.58  114.02 N olmuştur. En yüksek kırılma mukavemeti LDV grubunda 1245,82  197,75 N tespit edilmiş olup mikrosızıntı ve kırılma dayanımları arasında bir korelasyon tespit edilmemiştir. Sonuç: CADCAM fabrikasyon lityum disilikat ve hibrit seramik veneerlerin kullanımı, PEEK altyapı üzerinde diğer avantajları da düşünüldüğünde katmanlama tekniğine alternatif olarak kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Polietereterketon, dijital veneerleme, mikro sızıntı, kırılma dayanımı, adeziv diş hekimliği, dental teknoloji.

 ABSTRACT Objective: This study aimed to compare both microleakage and fracture strengths of polyetheret- herketone crowns manufactured via conventional composite layering and different computer-a- ided design and computer-aided manufacturing veneering techniques on polyetheretherketone cores. Materials and Methods: In total, 40 cores with 0.7-mm thickness were milled from polyethe- retherketone discs and separated into 4 groups: layering with composite resin, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate veneer, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer, and computer-a- ided design and computer-aided manufacturing-fabricated feldspathic veneer. Then, all cores were air abraded and an adhesive has applied to these surfaces. After the cores were connected to veneers, thermomechanical aging was applied in a chewing simulator. Evaluation of microlea- kage and fracture strength was performed via micro-computed tomography analysis and univer- sal test machine, respectively. One-way analysis of variance was used to detect any statistically significant differences between test groups. Also, failure modes and the correlation between mic- roleakage and fracture strength data were analyzed statistically. Results: Statistical analyses between the groups showed significant differences for both micro- leakage and fracture strength values. The lowest microleakage was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer group 0.02  0.01 mm3. The highest microleakage was in the layering with composite resin group 0.56  0.21 mm3. The lowest fracture strength values were in the computer-aided design and computer-aided manuf acturing-fabricated feldspathic veneer group 620.58  114.02 N. The highest fracture strength was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disili- cate veneer group 1245.82  197.75 N. Also, there was no correlation between the microleakage and fracture strength groups. Conclusion: The use of computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate and hybrid ceramic veneers can be an alternative to layering when its other advantages are considered. Keywords: Polyetheretherketone, digital veneering, microleakage, fracture strength, adhesive dentistry, dental technology ÖZ Amaç: Bu çalışma, PEEK altyapı üzerinde geleneksel kompozit katmanlama ve farklı CADCAM veneerleme teknikleri ile üretilen polietereterketon PEEK kronların hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanımlarını karşılaştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: PEEK disklerinden toplamda 0,7 mm kalınlığında hazırlanan 40 altyapı örnek dört gruba ayrılmıştır: LCR; Kompozit reçine, LDV, CADCAM fabrikasyon lityum disilikat kaplama, HCV ile katmanlama; CADCAM tarafından üretilmiş hibrit seramik kaplama ve FFV; CADCAM fabrikasyon feldspatik kaplama. Daha sonra tüm örnekler hava ile tozlama sayesinde pürüzlendirilmiş ve bu yüzeylere adeziv uygulanmıştır. Kor örnekler veneer üst yapılara bağlandıktan sonra çiğneme simülatöründe termomekanik yaşlandırma uygulanmıştır. Mikrosızıntı ve kırılma dayanımının değerlendirilmesi sırasıyla mikro-CT analizi ve üniversal test cihazı ile yapılmıştır. Test grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıkları tespit etmek için tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca, kırılma paternleri ve mikrosızıntı ile kırılma dayanım verileri arasındaki korelasyon istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Gruplar arasındaki istatistiksel analizler, hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanım değerleri için önemli farklılıklar göstermiştir. En düşük mikrosızıntı HCV grubunda 0,02  0.01 mm3. En yüksek mikrosızıntı LCR grubunda 0,56  0,21 mm3 tes- pit edilmiştir. En düşük kırılma dayanım değerleri FFV grubunda 620.58  114.02 N olmuştur. En yüksek kırılma mukavemeti LDV grubunda 1245,82  197,75 N tespit edilmiş olup mikrosızıntı ve kırılma dayanımları arasında bir korelasyon tespit edilmemiştir. Sonuç: CADCAM fabrikasyon lityum disilikat ve hibrit seramik veneerlerin kullanımı, PEEK altyapı üzerinde diğer avantajları da düşünüldüğünde katmanlama tekniğine alternatif olarak kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Polietereterketon, dijital veneerleme, mikro sızıntı, kırılma dayanımı, adeziv diş hekimliği, dental teknoloji.

 ABSTRACT Objective: This study aimed to compare both microleakage and fracture strengths of polyetheret- herketone crowns manufactured via conventional composite layering and different computer-a- ided design and computer-aided manufacturing veneering techniques on polyetheretherketone cores. Materials and Methods: In total, 40 cores with 0.7-mm thickness were milled from polyethe- retherketone discs and separated into 4 groups: layering with composite resin, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate veneer, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer, and computer-a- ided design and computer-aided manufacturing-fabricated feldspathic veneer. Then, all cores were air abraded and an adhesive has applied to these surfaces. After the cores were connected to veneers, thermomechanical aging was applied in a chewing simulator. Evaluation of microlea- kage and fracture strength was performed via micro-computed tomography analysis and univer- sal test machine, respectively. One-way analysis of variance was used to detect any statistically significant differences between test groups. Also, failure modes and the correlation between mic- roleakage and fracture strength data were analyzed statistically. Results: Statistical analyses between the groups showed significant differences for both micro- leakage and fracture strength values. The lowest microleakage was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer group 0.02  0.01 mm3. The highest microleakage was in the layering with composite resin group 0.56  0.21 mm3. The lowest fracture strength values were in the computer-aided design and computer-aided manuf acturing-fabricated feldspathic veneer group 620.58  114.02 N. The highest fracture strength was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disili- cate veneer group 1245.82  197.75 N. Also, there was no correlation between the microleakage and fracture strength groups. Conclusion: The use of computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate and hybrid ceramic veneers can be an alternative to layering when its other advantages are considered. Keywords: Polyetheretherketone, digital veneering, microleakage, fracture strength, adhesive dentistry, dental technology ÖZ Amaç: Bu çalışma, PEEK altyapı üzerinde geleneksel kompozit katmanlama ve farklı CADCAM veneerleme teknikleri ile üretilen polietereterketon PEEK kronların hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanımlarını karşılaştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: PEEK disklerinden toplamda 0,7 mm kalınlığında hazırlanan 40 altyapı örnek dört gruba ayrılmıştır: LCR; Kompozit reçine, LDV, CADCAM fabrikasyon lityum disilikat kaplama, HCV ile katmanlama; CADCAM tarafından üretilmiş hibrit seramik kaplama ve FFV; CADCAM fabrikasyon feldspatik kaplama. Daha sonra tüm örnekler hava ile tozlama sayesinde pürüzlendirilmiş ve bu yüzeylere adeziv uygulanmıştır. Kor örnekler veneer üst yapılara bağlandıktan sonra çiğneme simülatöründe termomekanik yaşlandırma uygulanmıştır. Mikrosızıntı ve kırılma dayanımının değerlendirilmesi sırasıyla mikro-CT analizi ve üniversal test cihazı ile yapılmıştır. Test grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıkları tespit etmek için tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca, kırılma paternleri ve mikrosızıntı ile kırılma dayanım verileri arasındaki korelasyon istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Gruplar arasındaki istatistiksel analizler, hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanım değerleri için önemli farklılıklar göstermiştir. En düşük mikrosızıntı HCV grubunda 0,02  0.01 mm3. En yüksek mikrosızıntı LCR grubunda 0,56  0,21 mm3 tes- pit edilmiştir. En düşük kırılma dayanım değerleri FFV grubunda 620.58  114.02 N olmuştur. En yüksek kırılma mukavemeti LDV grubunda 1245,82  197,75 N tespit edilmiş olup mikrosızıntı ve kırılma dayanımları arasında bir korelasyon tespit edilmemiştir. Sonuç: CADCAM fabrikasyon lityum disilikat ve hibrit seramik veneerlerin kullanımı, PEEK altyapı üzerinde diğer avantajları da düşünüldüğünde katmanlama tekniğine alternatif olarak kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Polietereterketon, dijital veneerleme, mikro sızıntı, kırılma dayanımı, adeziv diş hekimliği, dental teknoloji.

 ABSTRACT Objective: This study aimed to compare both microleakage and fracture strengths of polyetheret- herketone crowns manufactured via conventional composite layering and different computer-a- ided design and computer-aided manufacturing veneering techniques on polyetheretherketone cores. Materials and Methods: In total, 40 cores with 0.7-mm thickness were milled from polyethe- retherketone discs and separated into 4 groups: layering with composite resin, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate veneer, computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer, and computer-a- ided design and computer-aided manufacturing-fabricated feldspathic veneer. Then, all cores were air abraded and an adhesive has applied to these surfaces. After the cores were connected to veneers, thermomechanical aging was applied in a chewing simulator. Evaluation of microlea- kage and fracture strength was performed via micro-computed tomography analysis and univer- sal test machine, respectively. One-way analysis of variance was used to detect any statistically significant differences between test groups. Also, failure modes and the correlation between mic- roleakage and fracture strength data were analyzed statistically. Results: Statistical analyses between the groups showed significant differences for both micro- leakage and fracture strength values. The lowest microleakage was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated hybrid ceramic veneer group 0.02  0.01 mm3. The highest microleakage was in the layering with composite resin group 0.56  0.21 mm3. The lowest fracture strength values were in the computer-aided design and computer-aided manuf acturing-fabricated feldspathic veneer group 620.58  114.02 N. The highest fracture strength was in the computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disili- cate veneer group 1245.82  197.75 N. Also, there was no correlation between the microleakage and fracture strength groups. Conclusion: The use of computer-aided design and computer-aided manufacturing-fabricated lithium disilicate and hybrid ceramic veneers can be an alternative to layering when its other advantages are considered. Keywords: Polyetheretherketone, digital veneering, microleakage, fracture strength, adhesive dentistry, dental technology ÖZ Amaç: Bu çalışma, PEEK altyapı üzerinde geleneksel kompozit katmanlama ve farklı CADCAM veneerleme teknikleri ile üretilen polietereterketon PEEK kronların hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanımlarını karşılaştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: PEEK disklerinden toplamda 0,7 mm kalınlığında hazırlanan 40 altyapı örnek dört gruba ayrılmıştır: LCR; Kompozit reçine, LDV, CADCAM fabrikasyon lityum disilikat kaplama, HCV ile katmanlama; CADCAM tarafından üretilmiş hibrit seramik kaplama ve FFV; CADCAM fabrikasyon feldspatik kaplama. Daha sonra tüm örnekler hava ile tozlama sayesinde pürüzlendirilmiş ve bu yüzeylere adeziv uygulanmıştır. Kor örnekler veneer üst yapılara bağlandıktan sonra çiğneme simülatöründe termomekanik yaşlandırma uygulanmıştır. Mikrosızıntı ve kırılma dayanımının değerlendirilmesi sırasıyla mikro-CT analizi ve üniversal test cihazı ile yapılmıştır. Test grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıkları tespit etmek için tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Ayrıca, kırılma paternleri ve mikrosızıntı ile kırılma dayanım verileri arasındaki korelasyon istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Gruplar arasındaki istatistiksel analizler, hem mikrosızıntı hem de kırılma dayanım değerleri için önemli farklılıklar göstermiştir. En düşük mikrosızıntı HCV grubunda 0,02  0.01 mm3. En yüksek mikrosızıntı LCR grubunda 0,56  0,21 mm3 tes- pit edilmiştir. En düşük kırılma dayanım değerleri FFV grubunda 620.58  114.02 N olmuştur. En yüksek kırılma mukavemeti LDV grubunda 1245,82  197,75 N tespit edilmiş olup mikrosızıntı ve kırılma dayanımları arasında bir korelasyon tespit edilmemiştir. Sonuç: CADCAM fabrikasyon lityum disilikat ve hibrit seramik veneerlerin kullanımı, PEEK altyapı üzerinde diğer avantajları da düşünüldüğünde katmanlama tekniğine alternatif olarak kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Polietereterketon, dijital veneerleme, mikro sızıntı, kırılma dayanımı, adeziv diş hekimliği, dental teknoloji.

Article Details

Comparison of Microleakage and Fracture Strength of Veneering Techniques for Polyetheretherketone Cores

Authors: N.A.

Publisher: Ataturk University

Main Topics: Protez

Journal: Current Research in Dental Sciences Vol.33 Issue 3, pp.160-166

Document Type: Article

Publication Date: 7/2023

Document Language: English

Document ID (Org No.): 2001301745

pISSN: 2822-2555

Polyetheretherketone

digital veneering

microleakage

fracture strength

adhesive dentistry

Issues

Authors:

N.A.

Publisher:

Ataturk University

Main Topics:

Protez

Journal:

Current Research in Dental Sciences Vol.33 Issue 3, pp.160-166

Document Type:

Article

Publication Date:

7/2023

Document Language:

English

Document ID (Org No.):

2001301745

pISSN:

2822-2555