TARİHSEL BİR DENEYİM OLARAK SANAT

Erdal İSBİR

Article Details

TARİHSEL BİR DENEYİM OLARAK SANAT

Authors:

Erdal İSBİR

Publisher:

Hamdi BRAVO

Journal:

FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2017 Issue 24, pp.93-108

Document Type:

Article

Publication Date:

8/2017

Document Language:

Turkish

Document ID (Org No.):

2000437351

eISSN:

2618-5784

Abstract:

 

In this study, moving from discussion about the origin of the work of art, it is  dealt with the art as an experience. This is approached in two respects. Firstly, it is  focused that how seen art when it is restricted with the creative experience of artist. In  this respect, it is referenced to Heidegger’s discussion about the essence of art.  Secondly, it is tried to answer whether the receptive experience is artistic. In this  respect, it is referenced to Dewey and particularly Adorno. This study, in terms of the  origin of art, is based on Hegel’s assertion that the art has two distinct forms as an  experience. In his the first form, art enhances to the self-consciousness and in the  second, it collectivizes self-consciousness of individuals. Moving from this assertion, this  study tries to show that the origin of art is raised in the creative experiences with his  first form and in the receptive experiences with his second form. The origin of art,  which those two forms of the experience of art based on, is historical because it gives a  life to a constant thing and is mythical because it exposes a hidden thing. In conclusion,  this study deals with how the transformation of the experiences of art to the  experiences of reproduction, is effected the relation between art and his origin.

 

Bu çalışma, sanat eserinin kökenine ilişkin tartışmadan hareketle, sanatın nasıl  bir deneyim olduğunu incelemeyi amaçlamaktadır. Buna iki açıdan yaklaşan, bu  çalışma, ilk olarak, sanatçının yaratma deneyimiyle sınırlandığında, sanat deneyiminin  nasıl göründüğüne odaklanmaktadır. Bu bakımdan Heidegger’in sanatın özüne ilişkin  tartışmasına gönderimlerde bulunmaktadır. İkinci olarak alımlama deneyiminin,  sanatsal bir deneyim olup olmadığı sorusuna yanıt aranmaktadır. Bu bölümde de  Dewey ve ağırlıklı olarak Adorno’ya referansla, bu soruya olumlu yanıt verilmektedir.  Bu çalışma, Hegel’in sanatın kökeni konusunda, onun öz-bilinci yükselten ve başkasının  öz-bilinciyle ortaklaştıran iki farklı boyuta sahip olduğu iddiasına dayanmaktadır.  Buradan hareketle, sanatın bu kökeninin, yaratma deneyiminde, öz-bilinci yükselten  bir işlevle; alımlama deneyimindeyse öz-bilinçleri ortaklaştıran bir işlevle ortaya  çıktığı gösterilmektedir. Sanat deneyiminin bu ikili işlevinin dayandığı köken, durağan  bir şeye canlılık verdiğinden tarihsel; gizli olan bir şeyin açığa çıkmasını sağladığından  mitseldir. Son olarak, sanatsal deneyimin, yeniden üretim biçimine dönüşmenin, sanat  ile kökeni arasındaki ilişkiyi nasıl bozduğu ele alınmaktadır.

Article Details

TARİHSEL BİR DENEYİM OLARAK SANAT

Authors: Erdal İSBİR

Publisher: Hamdi BRAVO

Journal: FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2017 Issue 24, pp.93-108

Document Type: Article

Publication Date: 8/2017

Document Language: Turkish

Document ID (Org No.): 2000437351

eISSN: 2618-5784

Issues

Authors:

Erdal İSBİR

Publisher:

Hamdi BRAVO

Journal:

FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi 2017 Issue 24, pp.93-108

Document Type:

Article

Publication Date:

8/2017

Document Language:

Turkish

Document ID (Org No.):

2000437351

eISSN:

2618-5784