Pandemi Sürecinin Bireylerin Fiziksel Aktivite Düzeyleri, Yeme Davranışları ve Kilo Kontrolü Üzerinde Etkisi

Süheyla Yaralı; Kübra Tunçel

Article Details

Pandemi Sürecinin Bireylerin Fiziksel Aktivite Düzeyleri, Yeme Davranışları ve Kilo Kontrolü Üzerinde Etkisi

Authors:

Süheyla Yaralı | Kübra Tunçel

Publisher:

Yozgat Bozok University

Main Topics:

Hemşirelik (Diğer)

Journal:

YOBÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi Vol.6 Issue 1, pp.48-57

Document Type:

Article

Publication Date:

3/2025

Document Language:

Turkish

Document ID (Org No.):

2001342830

pISSN:

2718-0972

Keywords:

Abstract:

 Amaç: Bu çalışma, pandemi sürecinin bireylerin egzersiz düzeyleri, yeme davranışları ve kilo kontrolü üzerinde etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın evrenini 30-60 yaş grubundaki yetişkinler oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Tanımlayıcı Bilgi Formu, Hollanda Yeme Davranışı Anketi DEBQ, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. Veriler Araştırmada tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden biri olan kartopu örneklemesi kullanılmıştır. Google Docs kullanılarak hazırlanan veri toplama formları çevrimiçi olarak gönderildi e-posta, WhatsApp, Facebook, Instagram ile toplanmış 851 kişiye ulaşılmıştır. Veriler sayı, yüzde ve lineer regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Pandemi öncesi beden kitle indeksi değerlendirmesine göre obez oranı 14.3, pandemide 16.7 olarak hesaplanmış ve artığı belirlenmiştir. Yeme davranışının niteliksel verilere bağlı özelliklerin etkisi belirlenmiş ve R.398, R2.158 olarak bulunmuş, yeme davranışı bağımlı değişkenindeki toplam varyansın 15.8inin bu değişkenlerle açıklandığı istatistiksel olarak da sonucun önemli p0.05 olduğu saptanmıştır. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, diyetisyene gitme ve kilonun yeme davranışının olduğu bulunmuştur p0.05. Yaşın yeme davranışı üzerine negatif yönde -0.136 etkisi olduğu bireyin yaşı arttıkça yeme davranışının olumsuz etkilenerek azaldığı saptanmıştır. Medeni durum, çocuk varlığı, kronik hastalık varlığı, çalışma durumu, fiziksel aktivite yapma durumunun yeme davranışı arasında anlamlı olmadığı bulunmuştur p0.05. Araştırma kapsamında değerlendirilen bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin 59.5inin inaktif, 33.5ünün düşük aktif, 7sinin yeterli olduğu bulunmuştur. Sonuç: Bu sonuçlara göre pandemi gibi sedantif yaşama neden olan durumlarda yeme davranışlarına ve fiziksel aktiviteye yönelik eğitim programları oluşturulmalı ve bunlara ulaşım sağlanmalıdır. Başta bireylere koruyucu sağlık hizmeti sunmada en etkili olan hemşireler olmak üzere tüm sağlık personeli bu konularda bireylere danışmanlık sağlamalıdır.

 Amaç: Bu çalışma, pandemi sürecinin bireylerin egzersiz düzeyleri, yeme davranışları ve kilo kontrolü üzerinde etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın evrenini 30-60 yaş grubundaki yetişkinler oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Tanımlayıcı Bilgi Formu, Hollanda Yeme Davranışı Anketi DEBQ, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. Veriler Araştırmada tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden biri olan kartopu örneklemesi kullanılmıştır. Google Docs kullanılarak hazırlanan veri toplama formları çevrimiçi olarak gönderildi e-posta, WhatsApp, Facebook, Instagram ile toplanmış 851 kişiye ulaşılmıştır. Veriler sayı, yüzde ve lineer regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Pandemi öncesi beden kitle indeksi değerlendirmesine göre obez oranı 14.3, pandemide 16.7 olarak hesaplanmış ve artığı belirlenmiştir. Yeme davranışının niteliksel verilere bağlı özelliklerin etkisi belirlenmiş ve R.398, R2.158 olarak bulunmuş, yeme davranışı bağımlı değişkenindeki toplam varyansın 15.8inin bu değişkenlerle açıklandığı istatistiksel olarak da sonucun önemli p0.05 olduğu saptanmıştır. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, diyetisyene gitme ve kilonun yeme davranışının olduğu bulunmuştur p0.05. Yaşın yeme davranışı üzerine negatif yönde -0.136 etkisi olduğu bireyin yaşı arttıkça yeme davranışının olumsuz etkilenerek azaldığı saptanmıştır. Medeni durum, çocuk varlığı, kronik hastalık varlığı, çalışma durumu, fiziksel aktivite yapma durumunun yeme davranışı arasında anlamlı olmadığı bulunmuştur p0.05. Araştırma kapsamında değerlendirilen bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin 59.5inin inaktif, 33.5ünün düşük aktif, 7sinin yeterli olduğu bulunmuştur. Sonuç: Bu sonuçlara göre pandemi gibi sedantif yaşama neden olan durumlarda yeme davranışlarına ve fiziksel aktiviteye yönelik eğitim programları oluşturulmalı ve bunlara ulaşım sağlanmalıdır. Başta bireylere koruyucu sağlık hizmeti sunmada en etkili olan hemşireler olmak üzere tüm sağlık personeli bu konularda bireylere danışmanlık sağlamalıdır.

 Amaç: Bu çalışma, pandemi sürecinin bireylerin egzersiz düzeyleri, yeme davranışları ve kilo kontrolü üzerinde etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın evrenini 30-60 yaş grubundaki yetişkinler oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Tanımlayıcı Bilgi Formu, Hollanda Yeme Davranışı Anketi DEBQ, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. Veriler Araştırmada tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden biri olan kartopu örneklemesi kullanılmıştır. Google Docs kullanılarak hazırlanan veri toplama formları çevrimiçi olarak gönderildi e-posta, WhatsApp, Facebook, Instagram ile toplanmış 851 kişiye ulaşılmıştır. Veriler sayı, yüzde ve lineer regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Pandemi öncesi beden kitle indeksi değerlendirmesine göre obez oranı 14.3, pandemide 16.7 olarak hesaplanmış ve artığı belirlenmiştir. Yeme davranışının niteliksel verilere bağlı özelliklerin etkisi belirlenmiş ve R.398, R2.158 olarak bulunmuş, yeme davranışı bağımlı değişkenindeki toplam varyansın 15.8inin bu değişkenlerle açıklandığı istatistiksel olarak da sonucun önemli p0.05 olduğu saptanmıştır. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, diyetisyene gitme ve kilonun yeme davranışının olduğu bulunmuştur p0.05. Yaşın yeme davranışı üzerine negatif yönde -0.136 etkisi olduğu bireyin yaşı arttıkça yeme davranışının olumsuz etkilenerek azaldığı saptanmıştır. Medeni durum, çocuk varlığı, kronik hastalık varlığı, çalışma durumu, fiziksel aktivite yapma durumunun yeme davranışı arasında anlamlı olmadığı bulunmuştur p0.05. Araştırma kapsamında değerlendirilen bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin 59.5inin inaktif, 33.5ünün düşük aktif, 7sinin yeterli olduğu bulunmuştur. Sonuç: Bu sonuçlara göre pandemi gibi sedantif yaşama neden olan durumlarda yeme davranışlarına ve fiziksel aktiviteye yönelik eğitim programları oluşturulmalı ve bunlara ulaşım sağlanmalıdır. Başta bireylere koruyucu sağlık hizmeti sunmada en etkili olan hemşireler olmak üzere tüm sağlık personeli bu konularda bireylere danışmanlık sağlamalıdır.

 Amaç: Bu çalışma, pandemi sürecinin bireylerin egzersiz düzeyleri, yeme davranışları ve kilo kontrolü üzerinde etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın evrenini 30-60 yaş grubundaki yetişkinler oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Tanımlayıcı Bilgi Formu, Hollanda Yeme Davranışı Anketi DEBQ, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi kullanılmıştır. Veriler Araştırmada tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden biri olan kartopu örneklemesi kullanılmıştır. Google Docs kullanılarak hazırlanan veri toplama formları çevrimiçi olarak gönderildi e-posta, WhatsApp, Facebook, Instagram ile toplanmış 851 kişiye ulaşılmıştır. Veriler sayı, yüzde ve lineer regresyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Pandemi öncesi beden kitle indeksi değerlendirmesine göre obez oranı 14.3, pandemide 16.7 olarak hesaplanmış ve artığı belirlenmiştir. Yeme davranışının niteliksel verilere bağlı özelliklerin etkisi belirlenmiş ve R.398, R2.158 olarak bulunmuş, yeme davranışı bağımlı değişkenindeki toplam varyansın 15.8inin bu değişkenlerle açıklandığı istatistiksel olarak da sonucun önemli p0.05 olduğu saptanmıştır. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, diyetisyene gitme ve kilonun yeme davranışının olduğu bulunmuştur p0.05. Yaşın yeme davranışı üzerine negatif yönde -0.136 etkisi olduğu bireyin yaşı arttıkça yeme davranışının olumsuz etkilenerek azaldığı saptanmıştır. Medeni durum, çocuk varlığı, kronik hastalık varlığı, çalışma durumu, fiziksel aktivite yapma durumunun yeme davranışı arasında anlamlı olmadığı bulunmuştur p0.05. Araştırma kapsamında değerlendirilen bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin 59.5inin inaktif, 33.5ünün düşük aktif, 7sinin yeterli olduğu bulunmuştur. Sonuç: Bu sonuçlara göre pandemi gibi sedantif yaşama neden olan durumlarda yeme davranışlarına ve fiziksel aktiviteye yönelik eğitim programları oluşturulmalı ve bunlara ulaşım sağlanmalıdır. Başta bireylere koruyucu sağlık hizmeti sunmada en etkili olan hemşireler olmak üzere tüm sağlık personeli bu konularda bireylere danışmanlık sağlamalıdır.

Article Details

Pandemi Sürecinin Bireylerin Fiziksel Aktivite Düzeyleri, Yeme Davranışları ve Kilo Kontrolü Üzerinde Etkisi

Authors: Süheyla Yaralı | Kübra Tunçel

Publisher: Yozgat Bozok University

Main Topics: Hemşirelik (Diğer)

Journal: YOBÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi Vol.6 Issue 1, pp.48-57

Document Type: Article

Publication Date: 3/2025

Document Language: Turkish

Document ID (Org No.): 2001342830

pISSN: 2718-0972

Pandemi

Fiziksel Aktivite

Yeme Davranışı

Kilo Kontrolü

Issues

Authors:

Süheyla Yaralı | Kübra Tunçel

Publisher:

Yozgat Bozok University

Main Topics:

Hemşirelik (Diğer)

Journal:

YOBÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi Vol.6 Issue 1, pp.48-57

Document Type:

Article

Publication Date:

3/2025

Document Language:

Turkish

Document ID (Org No.):

2001342830

pISSN:

2718-0972