Eski Uygurca Buddhāvataṁsaka-sūtra Tefsirine Ait Üç Fragman

Uğur UZUNKAYA; Tümer KARAAYAK

Article Details

Eski Uygurca Buddhāvataṁsaka-sūtra Tefsirine Ait Üç Fragman

Authors:

Uğur UZUNKAYA | Tümer KARAAYAK

Publisher:

Istanbul University

Main Topics:

Sociology and anthropology

Journal:

Journal of Turkish Language and Literature 2020 Vol.60 Issue 2, pp.761-779

Document Type:

Article

Publication Date:

12/2020

Document Language:

Turkish

Document ID (Org No.):

2000650576

Frequency:

Monthly

eISSN:

2602-2648

pISSN:

1015-2091

Abstract:

 

he transmission of Buddhism to China has been dated to the 1st-century CE. There are two theories about how Buddhism this transmission. The first is that Buddhism came to China from Central Asia and Xinjiang, and the second is that it followed the Silk Route. Although Buddhism started spreading in China during the Huan and Ling periods of Han, it developed significantly during the Tang dynasty. Many schools of thought that did not have an Indian equivalent emerged in China during and after the Tang period. Most of those schools were based on Sanskrit canons. One of the texts was the Buddhāvataṁsaka-sūtra, which is the subject of this study. In China, the Huayan school emerged based on this work. This paper investigates three unpublished fragments  of  a  commentary  on  the Buddhāvataṁsaka-sūtra  in  Old  Uyghur. They are  preserved  at  the  Berlin  Turfan  Collection  with  archive  numbers  Mainz  769-3 (fragment b), Mainz 18 and Mainz 758-7 (fragment a), respectively. They form the 20th chapter of a manuscript containing the texts related to the Faxiang school of Buddhism. The fragments in question belonging to chapter 20 have no pagination.

 

Budizmin  Çin’e  girişi  MS  1.  yüzyıl  ile  tarihlendirilir.  Budizmin  Çin’e  girerken izlediği  yol  hakkında  birincisi  Orta  Asya  ve  Xinjiang’dan  geldiği  düşüncesi  ve ikincisi  ise  İpek Yolu  güzergâhını  takip  ettiği  düşüncesi  olmak  üzere  sıklıkla  öne sürülen iki fikir vardır. Budizmin Çin’de Huan ve Ling dönemlerinde yayıldığı bilinse de esasen bu öğreti Çin’de Tang hanedanlığı (618-907) döneminde ciddi bir gelişim sağlamıştır. Tang döneminde ve sonrasında Çin’de bir Hint muadili olmayan birçok ekol ortaya çıkmıştır. Bu ekollerin çoğu Sanskritçe külliyata dayanır. Bunlardan birisi de,  bu  çalışmanın  da  konusunu  oluşturan, Buddhāvataṁsaka-sūtra’dır.  Çin’de  bu eser temelinde Huayan ekolü ortaya çıkmıştır. Bu yazı şimdiye kadar neşredilmemiş Eski  Uygurca Buddhāvataṁsaka-sūtra  tefsirine  ait  üç  fragmanın  neşrini  konu edinmektedir. Bu fragmanlar Berlin Turfan Koleksiyonu’nda sırasıyla Mainz 769-3 (b fragmanı), Mainz 18 ve Mainz 758-7 (a fragmanı) arşiv numaralarıyla saklanmaktadır. Eski  Uygurca Buddhāvataṁsaka-sūtra  tefsiri,  Budizmin  Faxiang  ekolüne  ilişkin metinleri içeren bir yazma eserin 20. bölümünü oluşturmaktadır. Bu yazıya konu olan fragmanlar ise 20. bölüme ait olmasına karşın sayfa numaralarına sahip değildir.

Article Details

Eski Uygurca Buddhāvataṁsaka-sūtra Tefsirine Ait Üç Fragman

Authors: Uğur UZUNKAYA | Tümer KARAAYAK

Publisher: Istanbul University

Main Topics: Sociology and anthropology

Journal: Journal of Turkish Language and Literature 2020 Vol.60 Issue 2, pp.761-779

Document Type: Article

Publication Date: 12/2020

Document Language: Turkish

Document ID (Org No.): 2000650576

Frequency: Monthly

eISSN: 2602-2648

pISSN: 1015-2091

Issues

Authors:

Uğur UZUNKAYA | Tümer KARAAYAK

Publisher:

Istanbul University

Main Topics:

Sociology and anthropology

Journal:

Journal of Turkish Language and Literature 2020 Vol.60 Issue 2, pp.761-779

Document Type:

Article

Publication Date:

12/2020

Document Language:

Turkish

Document ID (Org No.):

2000650576

Frequency:

Monthly

eISSN:

2602-2648

pISSN:

1015-2091